Berichten

Alle mannen gaan vreemd

 

Altijd. Het is niet de vraag of, het is de vraag wanneer.

Dat is het uitgangspunt van de ZoetZuur radio-uitzending van aanstaande zaterdag. Eens, oneens? You know what to do!

We bekijken het thema van voor, achter, onder, boven, binnen en buiten. Wat is vreemdgaan, wat is acceptabel, wat zijn onze ervaringen, hoe merk je het als je partner vreemdgaat, kun je het voorkomen?

Dat en nog veel meer, aanstaande zaterdag van 7 tot 9 op Radio Brasa. Luisteren mag, wie weet maken we je famous on air 😉

Simpel vreemdgaan

‘Gun jezelf de opwinding, zonder dat je in de problemen komt’. De slogan van SecondLove.nl. Vrouwen en mannen die daar profielen hebben waar ze elkaar kunnen ontmoeten om eens lekker vreemd te gaan. Omdat hun relatie saai is, omdat ze zich genegeerd voelen door hun partner, omdat het eigenlijk gewoon kan en ontzettend makkelijk gemaakt wordt.

Het platform speelt klaarblijkelijk in op de behoefte vreemdgaan. Er zijn mensen in relaties die vinden dat ze mogen leven, dat ze wat mogen voelen, maar willen wel bij hun partner blijven. Ze willen lekker rollenbollen met Jan uit een andere stad. Elke dag wordt keurig de geschiedenis uit de PC gewist, zodat er niemand gekwetst wordt. Genieten van de spanning en ze kruipen lekker naast hun partner. Zo simpel en zwart/wit is het. Voor mij.

Vreemdgaan is er. Daar kan ik heel kort over zijn. Er zijn mensen die vreemdgaan, ze hebben het meegemaakt of doen het beide. Vreemdgaan lijkt zo gewoon te zijn als een pak melk kopen in de supermarkt. Nu in het digitale tijdperk wordt het de vreemdgangers extra makkelijker gemaakt.

Ik ben allesbehalve verbaasd dat dit is ontstaan. SecondLove bestaat al een enige tijd. Er is zelfs al enige concurrentie. VictoriaMilan.nl. Zij werken onder het mom: “Herleef je passie”. Naast deze twee sites zijn er een tal van informatieve websites waar je alles kan lezen over vreemdgaan. Hoe je moet vreemdgaan, wat je moet doen als je partner er achter komt, hoe je het beste alles kan verbergen. Lekker makkelijk. Zelf nadenken hoeft niet meer. Oh, en er wordt natuurlijk ook beschreven hoe je iemand kan herkennen die vreemdgaat.

Wij leven tegenwoordig in een cultuur waar alles makkelijk is. Schoenen kopen met drie klikken. Boodschappen worden in de keuken afgeleverd en die nieuwe wasmachine, daar hoef je niet eens meer voor naar buiten. Waarom zou dat met vreemdgaan niet kunnen?  Daar spelen die websites heel slim op in. Lekker makkelijk mensen zoeken die met jou willen vreemdgaan. Dan hoef je niet eens een beetje moeite te doen om je relatie te verbergen. Het werken voor de relatie lijkt voor sommigen niet weggelegd.

Ja, ik weet het. Soms heeft iemand alles geprobeerd, maar het werkt allemaal niet. Dan grijp je automatisch en volkomen logisch naar vreemdgaan. Toch? Lijkt me niet. Je spullen inpakken en wegwezen is ook een idee. Het is vast allemaal gecompliceerder. Er zitten wel 1000 scenario’s in mijn hoofd over hoe het zou kunnen dat men iemand wil belazeren waar ze van zeggen te houden. Ik kom elke keer uit op hetzelfde punt: vreemdgaan is vreemdgaan, wat er ook aan de hand is.

Internet is een poel voor mensen die van vreemdgaan een sport maken. Even de open-relaties terzijde gelaten. Op Twitter ontvangen mensen berichtjes, zo ook ik, van mensen die huisje-boompje-beestje hebben, maar toch nog even spannend willen doen met anderen. Ik kijk er amper nog van op. Het hoort er gewoon bij, lijkt het. En het is makkelijk, dus waarom zou er geluisterd worden naar dat gekke stemmetje, wat men ook wel geweten noemt, in je hoofd?

Het is duidelijk dat alles lekker makkelijk wordt. Het bij elkaar blijven is makkelijk, want je hoeft niet te werken voor je relatie om de spanning erin te houden. Gewoon vreemdgaan, via Second Love en VictoriaMilan wordt dat gewoon even voor je geregeld. En komt je partner erachter? Even googlen en dan weet je ook weer hoe je dat kan oplossen. Oh, het is zo simpel.

 

Klote-mannen. Klootzakken. Eikels.

Alle mannen gaan vreemd. Nee, oké, dat is natuurlijk niet waar. Veel mannen gaan vreemd. Vrouwen zijn altijd het slachtoffer en de gebeten hond. Terwijl mannen eigenlijk de honden zijn. Mannen zijn klootzakken, eikels en vieze vuile vreemdgangers. Ze kunnen niet met hun poten van vrouwen afblijven. En ze krijgen het potverdorie ook nog eens allemaal voor elkaar. Een man die zijn vrouw, haar vriendin, haar nicht en haar buurvrouw ook nog eens flink geeft. Gewoon, zo af en toe, wanneer vrouwlief geen zin heeft om op haar knieën de avond door te brengen. Dan zucht manlief gewoon eventjes en de volgende dag doet hij de buurvrouw op alle mogelijke manieren. Niks aan de hand. Hij is de klootzak hier.

Wij vrouwen weten dat er nou eenmaal mannen zijn die al sinds jaar en dag vreemdgaan. Dat weten we vanaf dat we in de Pampers zitten. Dat is kennis die wordt er bij de geboorte ingegoten. Er zijn zoveel vrouwen slachtoffer van vreemdgaande mannen. Mannen die vrouwen in hun eigen huis belazerden. Mannen die zussen van hun eigen vrouw namen, alsof het niets was. Mannen die seks hebben met hun secretaresse. Mannen, mannen, mannen. Altijd maar die mannen! Klote-mannen. Klootzakken. Eikels. Ze doen maar wat. Ze begrijpen niet wat ze hebben.

Klopt. Dat weten ze ook niet. Maar wij vrouwen daarentegen, weten het vaak ook niet. Ook wij nemen mannen regelmatig als vanzelfsprekend. Misschien zelfs wel vaak. Kijk, ik ben een vrouw, in mijn eigen ogen doe ik natuurlijk altijd alles goed. Alleen als ik er een beetje afstand van neem, dan zie ik wel in dat het niet altijd klopt wat ik heb gedaan. Oorzaak. Gevolg. Natuurlijk. Zo gaat dat. Toch ben ik er van overtuigd dat het niet alleen de mannen zijn. Ik ben er zelfs van overtuigd dat alles wat er te lezen valt in die vrouwenmagazines, soms heerlijke propaganda is.

Als ik een dergelijk artikel lees voel ik alle hoop in mijn schoenen zakken. Als dat vreemdgaan de standaard is, wat gaat er nog overblijven van de man-vrouw relaties? Dikke koppen op voorpagina’s van de meest gerenommeerde vrouwenbladen. Vrouwenbladen. Juist. Wij vrouwen in een groep zijn een grote man hatende bijenkorf. Laat staan als er een heleboel vrouwen dat blad lezen. Een he-le-boel vrouwen. Dan wordt de man collectief gehaat. Zo werkt dat gewoon. Vrouwen in een groep vallen volledig over de man heen. Alle mannen zijn verschrikkelijk. Vrouwen die gelukkig zijn, daar moet een addertje onder het gras zitten. Je kunt niet gelukkig zijn met een man. Dat kan gewoon niet. Het zijn vieze, stinkende, ranzige, vreemdgaande, leugenachtige mensen. Beesten.

Eigenlijk heb ik een beetje medelijden met de man. Vooral de man die totaal niet voldoet aan dit beeld wat door honderden, misschien wel duizenden, vrouwen geschetst wordt. Mannen die eeuwig worden neergezet als het uitschot van de aarde. En soms is dat ook echt wel zo. Maar vaker dan soms toch niet? Toch willen wij vrouwen dit beeld in stand houden. Waar valt er anders dan nog over te zeiken. Noem eens één onderwerp waar je niet over uitgepraat kan raken. Of het nou leuk is, vervelend, verbazingwekkend of ontzettend verdrietig. Mannen. Juist ja. Dus we moeten goed met zijn allen beseffen dat we zonder mannen gewoon niets hebben om over te praten. In ieder geval niet veel. Niets is wel heel weinig.

Kijk, ik neem het heus niet op voor de man, of zo. Alleen vind ik wel dat wij vrouwen wel eens hand in eigen boezem mogen steken. Dat leidt de man ten eerste namelijk zo mooi af. Ten tweede wij vrouwen zijn krengen, bitches en zeurpieten. Ook wij vrouwen gaan vreemd – en nog belachelijk goed ook. En manipuleren? Dat hebben wij vrouwen uitgevonden. Zelfs wij vrouwen moeten toegeven dat wij gewoon houden van de man. Ook al gaan ze vreemd, stinken ze, zijn het leugenachtige dieren en zijn ze lui. Wij vrouwen zijn namelijk ook helemaal niet zo geweldig als we onszelf voorhouden. Wij zijn niet áltijd het slachtoffer. Wij zijn niet de enige die altijd kapot worden gemaakt. Ons hart is niet het enige wat bloed en onze ziel is niet de enige ziel die is vertrappeld.

Er zijn mannen die hetzelfde meegemaakt hebben als wij. Mannen waarvan hun hart flink is gebroken. Mannen met littekens op hun ziel. Mannen die zo achterdochtig zijn dat je het zou bestempelen als paranoïde. Ze zijn er, alleen ze praten er weinig over. Want mannen zijn stoer. Zij doen dat soort dingen niet. Dat past niet. Een man doet dat niet. Een man huilt niet. Zelfs niet in stilte. Schouders eronder en doorgaan. Dat is wat een man hoort te doen. En een vrouw? Een vrouw mag zeiken en zeuren tot ze erbij neervalt. Totdat de man helemaal kapot geanalyseerd is. Totdat elke vrouw geen een man meer vertrouwt. Want mannen zijn nou eenmaal vieze krioelende insecten. En die moeten kapot. Tot ze helemaal plat, gebroken en vermorzeld zijn. Zo zien ze er het beste uit.

Toch moet ik toegeven, en ik ben me er van bewust dat ik me nu op glad ijs begeef, dat ik van mannen houd. Want ik weet heel goed dat er goede, prachtige exemplaren tussen alle grappenmakers zitten. Alleen waar, dat is nog even de vraag. Zodra ik deze heb gevonden laat ik het jullie weten en dan zal ik met volle overtuiging vertellen dat lang niet alle mannen slecht zijn. Als.

Ik moet waarschijnlijk nog eventjes door een riedeltje grappenmakers. Maar hij ook. Mijn aanstaande betrouwbare, frisse, heerlijke man moet ook nog door een riedeltje bitches. Zolang hij mij niet vindt zal hij er van overtuigd zijn dat alle vrouwen in-en in slecht zijn.

Zo werkt dat gewoon.

Stelling: Open relaties zijn ideaal

Een tijdje geleden kregen we een mail van een lezeres. Er zal ooit nog wel wat meer over beschreven worden, maar nu wilden we alleen even één zin quoten.

we hebben het soort relatie waar we elkaar vrij laten..ik hoef het van hem niet te weten en hij niet van mij.

Dit is gelijk waar de stelling deze week om draait: open relaties zijn ideaal. Huisje, boompje, beestje, maar toch de avontuurtjes en alle spanning. Misschien houdt het zelfs de relatie helemaal goed en wordt deze alleen maar sterker.  Of misschien vind je het wel helemaal niets, ben je harstikke jaloers of walg je gewoonweg van het idee en wil je dat ons even vertellen. Please do!

Laat het ons weten in de comments en wie weet zit je in de uitzending.

Het spijt me.

Vergeef me. Ik heb het niet zo bedoeld. Jij was de ware voor mij. Er was geen ander zoals jij. Hoe je met me omging, wat je met me deed. Alsof je dwars door mijn ziel heen keek. Ik had je nog niet, maar ik wist zeker dat ik je kon krijgen. Ik was er van overtuigd dat het niet zoeel moeite zou hoeven doen. Eigenlijk was je al zo goed als van mij. Een beetje arrogantie was hier best op zijn plaats.

Ik wist het zeker. Toch kon ik niet altijd zo zeker blijven. Soms twijfelde ik aan mezelf. ‘Het zit vast tussen m’n oren’. Die blik die ik denk te voelen is vast niet alleen voor mij. Zo kijk je meerdere vrouwen indringend aan. Misschien zocht je wel iemand die gevoelig was voor je charme, je uiterlijk en je charisma. Die iemand was ik, duidelijk. Ik was jouw zwakste schakel. Je zette je tanden in mij en liet me niet meer los. De beet van een pitbull.

Het enige wat ik probeerde was mezelf niet in jou verliezen. Of ik nu onzeker was of ik wel degene was die jij wilde. Exclusief. Of dat ik juist weer eens een tikkeltje arrogant was, want er is natuurlijk niemand zoals ik. Mijn verlangen naar jou werd groter. Ik wilde je huid aanraken. Ik wilde je voelen. Ik wilde met je lopen en pronken. Ik voelde de brandende ogen van al het vrouwelijk schoon op de straten al in mijn rug. De kletspraatjes van al die jaloerse vrouwen, het was een genot om daar alleen al aan te denken. Maar al die vrouwen wisten ook, jij past perfect bij mij. Jij maakt mij compleet.Mijn icing on the cake, het neusje van de zalm. Mijn arrogantie was gelukkig niet geheel misplaatst. Binnen de kortste keren was je van mij.

Ook al heb ik zo’n zwak voor je. Ik weet dat ik je niet trouw kan blijven. Hoe hard ik het probeer, het lukt me niet. Er zijn meerderen met dezelfde blikken, hetzelfde charisme en misschien nog wel meer charme. Ik val voor ze. Ik ben zwak vlees. Misschien was ik inderdaad wel de zwakste schakel. Maar dat betekent niet dat ik niet van je hou. Integendeel. Ik hou met heel mijn hart van je. Ik maak elke keer weer de loze belofte dat ik zal veranderen. Toch blijf je me vergeven, dat maakt jou mijn ware liefde.  Jij begrijpt dat als ik mijn zwakke vlees niet meer tegen kan houden. Het. Moet. Gewoon. Tenminste ik denk dat je het begrijpt. Je bent nog altijd bij me. Jij bent de enige die me tot nu toe niet heeft verlaten.

Al mijn geld geef ik uit aan mijn slippertjes. Toch zorg ik dat ik nog altijd wat geld heb voor jou. Je verdient het beste van het beste. Alles om je soepel te houden. Er gaat niets boven jou als ik weer eens emotioneel ben of als ik me niet lekker voel.  Toch als ik me weer goed voel en ik ga weer naar buiten, hoor ik de belofte in mijn achterhoofd. Ik kan mijn eigen belofte aan mijn ware niet nakomen. Ik ben je niet waard.  Het bedonderen houdt niet op en het spijt me. Keer op keer opnieuw. Alleen ik lijk er niet van te leren.

Ik kijk naar je. Er loopt een rilling over mijn rug. Ik voel je rug, je neus. Ik wil je beminnen. Ik houd zielsveel van je, ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Gelukkig ben je perfect. Ik kijk naar je en weet dat houden van lang niet zo moeilijk is als ik denk dat het is. Je bent niet heel groot, niet heel klein. Gewoon normaal. Gemiddeld denk ik zelfs. Maar voor mij, voor mij ben je perfect.  Daarnaast moet ik heel eerlijk zijn. Op de momenten dat ik je bedrieg met iemand anders, voelt het zo goed. Maar ze zijn altijd tijdelijk. Jij bent er voor altijd, dat weet ik zeker. Ik ben een slechte eigenaresse Louboutins, maar neem het me niet kwalijk. Mijn liefde voor je is onvoorwaardelijk. Echt, ik zal nooit meer van een ander paar schoenen houden dan van jou. Tot ik het andere perfecte paar tegenkom. Vergeef me.