Berichten

Weerzien

Een licht gevoel van paniek grijpt om zich heen. Wat heb ik zojuist gedaan? Waarom heb ik het gedaan? Wil ik dit eigenlijk wel?

Ik kan nog terug. Dan ben ik het geld van het ticket wel kwijt maar whatever. Ik heb nog geen hotel geboekt.

Dit rare gevoel, die twijfels, al die vragen die ik mezelf stel: dat is nieuw voor me. En ik vind het helemaal niks.

Alweer vijftien jaar geleden boekte ik een ticket met dezelfde bestemming. Het was een enkeltje. Ik was nog geen twintig en ging een avontuur tegemoet. Ik kon niet wachten.

Lees meer

Liever seksloos

Dat vrouwen zelden tot nooit tevreden zijn over hun lijf, is algemeen bekend. Dat is eigenlijk net zo normaal geworden als een brood halen bij de bakker en melk bij de supermarkt. Net zo normaal als rijst met groente en vlees of een soepje met een stukje brood ernaast. Gewoon, normaal dus. Er zijn maar weinig vrouwen die helemaal niets aan te merken hebben op hun lijf. Misschien in de winter wat minder dan in de zomer. In de zomer komt al het schoon weer onder hun winterse steen vandaan en voelen de vrouwen weer de druk om er prachtig uit te zien. Voor de mannen of voor zichzelf, dat doet er niet toe. Misschien zelfs wel voor allebei tegelijk.

Wat ik dan weer niet wist, is dat vrouwen dus liever een leven lang geen seks meer hebben dan dat ze moeten leven met een maatje meer. Een leven lang. Dat is een ongeveer 80 jaar of zo. 80 jaar leven op vibrators en dildo’s. Geen huid op huid contact. Geen zweetdruppels die langs je lijf lopen van intensieve handelingen of een kussende man in je nek. Liever nooit meer seks, dan dikker te zijn dan een schoonheidsideaal.

Nee, echt. Het Amerikaanse magazine Shape besloot samen met FitSugar een onderzoek te doen naar wat vrouwen zouden opgeven voor dat perfecte lijf waar menig mens strontjaloers op zou worden. Meer dan de helft koos voor een seksloos bestaan.

Ik ben een vrouw, met een maatje meer. Misschien wel twee maatjes. Ik ben ook niet altijd even zeker over mezelf en loop niet graag in bikini, maar dat komt omdat ik het lelijk vind staan. Neemt overigens niet weg dat ik niet naar het strand ga, ik loop daar gewoon in een leopard-print badpak. Niemand die er van opkijkt.

Het schijnt dat een heleboel van die vrouwen hun buik lelijk vinden en hun benen. Ik vind mijn buik ook niet mooi, maar die laat ik gewoon niet zien. Ik kan er ook wat aan doen, om het wel te kunnen laten zien, maar aangezien ik er niks om geef of dat ding nou bruin wordt of niet, doe ik er lekker niks aan. Of zo min mogelijk in ieder geval. Ik blijf een luiwammes, natuurlijk. Plus ik ben toch al semi-bruin van mezelf, dus daar win ik al een beetje mee, natuurlijk.

Deze vrouwen, die 68% van dat onderzoek (hoeveel vrouwen daaraan meegedaan hebben weet ik ook niet, het zouden er net zo goed 10 geweest kunnen zijn), liggen wel op hun gemak in hun bikini bij hun vriendin, want die geeft niets om een slap buikje en dijen die bewegen. Dat heeft die vriendin ook. Of ze heeft andere flaws en issues. Kunnen ze samen zeiken en dat buikje vastgrijpen tussen duim en wijsvinger en roepen hoe ont-zet-tend vet het is. Ze zijn dus erg bang wat onbekende vrouwen en mannen denken van hun figuur.

Dan waarom ga je in bikini op het strand waggelen als je jezelf niet lekker voelt in zo’n niets verhullend setje? Ik begrijp dat niet. Een bruine buik en een modebewuste bikini zijn dus belangrijker dan jezelf fijn voelen in wat je aan hebt. Die bruine buik kan je ook onder de zonnebank krijgen, denk ik dan. Maar, ik geloof ook niet dat het met een bruine buik te maken heeft.

Ik weet het niet. Waarom loop je in godsnaam in bikini als je jezelf er niet lekker in voelt?!

Maar goed, dat was eigenlijk het punt niet. Het punt was dat vrouwen liever seksloos door het leven gaan in plaats van een maatje meer te hebben. Seksloos. Vanwege een kledingmaat. Ik probeer het te begrijpen, maar dat lukt me dus totaal niet, dus ik denk dat ik het maar opgeef.

Schiet mij maar lek. Nee, echt.