Berichten

Wat vrouwen willen

Stel, je bent een zakenvrouw. Je reist de wereld over, sluit deals, maakt geld, ontmoet interessante, machtige mensen. Dat is best apart, want de wereld wordt gerund door mannen. Maakt niet uit of Beyoncé wat anders beweert; het is gewoon zo. De zakenwereld is meestal keihard. Je hebt te maken met echte haantjes. Je de hele dag staande houden tussen al dat testosteron is dan dus ook best een ‘hell of a job’.

Als je dan na een dag keihard onderhandelen, bluffen, met je hand op tafel slaan, je ballen tonen en natuurlijk ook je charmes in de strijd gooien, uitgeput je hotelkamer instapt, wat wil je dan?

Dat weten ze bij het Grand Winston Hotel wel. Namelijk: een locatie vlak bij de lift en deurvergrendeling in verband met veiligheid, een speciale föhn, een weegschaal, verlichte make-up spiegel en een step-apparaat. Je kunt ook nog eens gebruik maken van een zachte badjas, katoenen slippers en satijnen kleerhangers. Als kers op de taart zijn er dikke glossy’s en extra kussens. Dat is namelijk wat zij bieden aan speciale extra’s als je als zakenvrouw op doorreis bij hen een ‘vrouwenkamer’ huurt.

Mag ik even zuchten? En ik gooi er een oogrol bij in. Wie verzint dit? Wie hebben ze geraadpleegd? Kan bij ‘speciaal voor vrouwen’ echt alleen maar gedacht worden aan de meest standaard, oppervlakkige dingen waarvan je denkt: ‘zijn dit extra’s? moet dit me overhalen?!’

Oeh, zachte slippers en extra kussens, wow!! En heee, een eigen step-apparaat, extra sterke föhn en oh my god, een weegschaal! Want daar houd elke vrouw zich natuurlijk mee bezig.. Ben je eens niet thuis, wil je lekker een beetje luxe en ontspannen, moet je nog je gewicht lopen checken, aan de sport en natuurlijk moet je een zakelijk, strak kapsel hebben dus een extra sterke föhn om die ontplofte suikerspin op je hoofd te temmen.

En stel je voor, er staat een enge man in je kamer. Zomaar. Jij hebt niets gehoord want je was helemaal into de nieuwste roddels en nagellaktrends verzonken; fijn zo’n dikke glossy. Maar jij bent wel angstig natuurlijk; zo zijn vrouwen. Shit, je hebt de deur vergrendeld. Je kunt geen kant op. Je zoekt iets om je mee te verdedigen. Met die glossy kom je bij de gemiddelde mug al niet ver. Hmmm… je katoenen slippers? Geen optie, niet genoeg damage. Misschien kan je hem wel blind föhnen! Of je verstopt je in foetushouding achter een haag van kussens en hoopt op het beste..

Het blijkt maar een schim geweest te zijn. Gekke jij. Je moet ook niet zoveel van die enge reality series op TLC kijken. Ternauwernood aan een afschuwelijke dood ontsnapt, plof je op je Queensize bed, zo’n bed dat dan wel comfortabel ligt, strak opgemaakt is en fris ruikt maar net zo goed als alle andere hotelbedden in de wereld stiekem en voor altijd doordrenkt is van een regenboog aan lichaamssappen van tig voorgangers, en het enige wat je kan denken is: WAAR IS DE CHOCOLA?!

Wat vrouwen willen, hebben snelle mannetjes in dure pakjes die aan reclame en marketing doen, nog steeds niet begrepen. We hebben nog een lange weg te gaan…. Happy Vrouwendag!

Marketingmix

Ontzettend leuke, schattige, guitige meneer Marketing, u bent leuk. Leuk-leuk. En jong. Met een leuke lach. En klein. Maar wel dikke billen. Ja, sorry, daar mag ik natuurlijk helemaal niet over praten. Maar ik zag ze wel. Kadetjes. Rond en zo. Het toverde een bescheiden glimlach op mijn gezicht. Meester Marketing, u bent sexy. En ongetrouwd. Nul kinderen. En ontzettend klein. Klein-klein. Wel vertellen dat u 1m76 bent, maar ik ben niet gek. Ik ben 1.69. En ben langer. Dus. Leugens. Geeft niets. Het is een pietsiebeetje jammer, maar goed, een mens kan niet alles hebben.

Volgens mij heeft meneer Marketing een klein beetje een Napoleoncomplex. Hij is een beetje stoer. Niet puberaal stoer. Maar gewoon stoer. Klein maar stoer. Dat doet mij opeens denken dat ik een ding heb met kleinere mannen. Of kleine mannen. Niet te klein. Maar gewoon, een paar centimeter korter dan ik of net zo lang. Als je als man zijnde net zo lang bent als ik, dan ben je dus gewoon klein. Wat dat precies is weet ik niet. Het is niet zo dat ik per se val op kleinere mannen. Het zijn toevallig net die mooie mannen die gewoon kleiner zijn dan ik. Of net zo groot. Of een paar centimeter groter. Hoe dat kan weet ik niet. Ik ben niet zo heel lang, maar moet je nagaan als een man kleiner is dan ik. Dat is toch best een gek gezicht. Dan ben je een minimannetje.

De kleding van Marketing liggen ook al totaal niet in mijn straatje. Zijn hoofd is gemillimillimeterd. Het is niet kaal. Hij heeft een driedagenbaardje. Winning. Maar zijn schoenen. Zijn schoenen laten mijn ogen bloeden. Van die puntige hippe zakenmensenschoenen. Ik raak er niet van gecharmeerd. Of eigenlijk vind ik het gewoon heel erg verschrikkelijk. Gelukkig ben ik heel erg positief. Alles kan veranderd worden. Simpel.

De manier hoe hij door de klas loopt, continue – hij staat namelijk geen minuut stil -, volgen mijn ogen hem. Per ongeluk. Ik doe het niet expres. Dat gaat gewoon automatisch. Mijn ogen zijn ingesteld op mooie mannen. Ook al zijn ze klein en beweren ze 1m76 te zijn. Het is oké. Ik doe gewoon alsof ik hem geloof. Dat is natuurlijk een droom. Redelijk lang te zijn. Ach, wie ben ik om te zeggen dat je niet mag jokken over je lengte. Ik jok eeuwig over mijn gewicht. Of nou ja, ik verzwijg het eerder. Nou, ik zal de lengte maar met rust laten. Dat is vast net zo gevoelig als mijn gewicht.

Eigenlijk, als ik zo eens naar Mister Marketing kijk, denk ik: ‘nee’. Gewoon nee. Hij is klein, hij draagt skinny jeans, hij draagt puntige hippe zakenmannen schoenen. Hij heeft gemillimeterd haar. Hij heeft stiekem last van een Napoleoncomplex. Hij heeft vast nul tatoeages. Nul. Dat is wel heel weinig. Maar goed, een naakt lichaam, ja pun intended, kan ik best mee leven. Toch is er iets wat mij trekt in meneer Marketing. Wat weet ik niet, het is iets. Zijn aura of zoiets. Of die glow die over zijn gezicht hangt. Wat het is, weet ik niet. Daar ga ik hoogstwaarschijnlijk toch niet achterhalen, dus ik ga er ook voor de rest niet over nadenken. Lekker laten doen.

Ik denk dat hij de hunk onder de leraren is. Wat zeg ik. Hij is hét stuk onder de leraren. De rest is oud, vertroebeld en al honderden jaren gelukkig-ish getrouwd. Deze is vrijgezel. En knap. Had ik al gezegd dat hij eigenlijk een ongelofelijk guitig koppie heeft? Nee? Bij dezen. Meneer marketing heeft een ontzettend guitig koppie. Best leuk om naar te kijken, dat snap je wel. Hij is een soort-van hip. Engelse termen door zijn lessen. Termen zoals “shitload”, “shitty jobs”, “nutshell”. Zucht. Ik houd van meneer Marketing. Nu al. Voor eeuwig en altijd. Forever and ever and ever. And ever. Dat soort kleine dingetjes. Slaat werkelijk nergens op. Echt. Nergens. Hij is immers 1m10.

Ik ga gewoon vier uur marketing per week volgen, op de voorste rij, zien hoe hij voorbij loopt en dan zal ik staren naar zijn perfecte bilpartij. Oh.. uh.. nee, ik ga gefascineerd zitten luisteren naar zijn uitleg over wat marketing is. Hoe je het moet gebruiken en wat voor strategieën er zijn. Dat is wat ik ga doen. Beloofd.