Berichten

Lijstje: vet kut

Geen introductie nodig, toch? (ja, ik lach om Kakhiel)
Disclaimer: * betekent dat ik dit 9 van de 10 keer alleen maar denk. Klaar voor? Here goes:

Lees meer

LIJSTJE: Vijf dingen waar je me wakker voor mag maken om 5 uur ‘s ochtends

‘Bitch, neem de benen, ipv je stoflap!’
Dat was mijn eerste, inderdaad niet zo aardige, reactie op een stukje Facekookvervuiling dat ik tegenkwam. Het was een slecht vertaalde statusupdate van iemand die ik niet ken en uiteraard niet wil kennen. Een goedbedoeld stukje, dat je vooral moest delen om vrouwen op te vrolijken. De strekking: vrouwen die thuisblijven voor het huishouden, worden ondergewaardeerd (door hun partner). Kan ik me iets bij voorstellen. Het was echter zo’n tenenkrommend, vooroordelen en traditionele rolpatronen bevestigend stuk, dat ik eerst dacht dat ik zonder het te weten een tijdsreis naar honderd jaar terug had gemaakt en vervolgens het eerste dat ik uitbracht dus bovenstaande quote was. Dat mensen delen en er dus achterstaan… Wat mij vooral irriteerde was de suggestie dat huisvrouwen ‘om vijf uur opstaan om het huis schoon te maken, nog voor ze het ontbijt klaarmaken’ en ‘naar hun man kijken en zich afvragen waarom ze van hem houden, terwijl ze ondergewaardeerd worden’.

Ja, niet op waarde geschat worden is pijnlijk. Maarre…heb je geen mond waarmee je kan praten? Ben je willoos? Heb je geen benen om te vertrekken? EN, wie staat er om VIJF UUR op? Om nog wel het huis schoon te maken, om het direct weer rommelig te (laten) maken? Is dat huisvrouwenlogica wellicht? Enne… als je je afvraagt waarom je van je vent houdt, waarom doe je daar dan in vredesnaam niks aan? In heel het vermaledijde stuk zag ik niks terug van vermaak, plezier, eigen dingetjes. Ik werd totaal niet blij van de update, terwijl dat toch echt de bedoeling zou moeten zijn.

Ik hoor je denken. Inderdaad, ik ben geen moeder. Ik blijf niet thuis voor het huishouden. Ik ga eerder pas om vijf uur naar bed.  Ja hoor, ik weet wel hoe het is om niet op waarde geschat te worden. Om in een ongelijkwaardige relatie te zitten. En jazeker, ik zou zeker weten een dijk van een thuisblijfmoeder zijn die het heel allemaal niet zo typisch zou doen. Die naast partner en moeder ook nog mens met wensen enzo is. Jawel, iedereen zou nog steeds aan zijn trekken komen. Ik ben heus heel zorgzaam, dat kan ook zonder dat keurslijf. Trust me.

Anyway, vooral over die vijf uur kwam ik maar niet heen. Werkelijk mensen, wie doet dat? En om te poetsen? Ik vroeg me af waar je mij zo vroeg wél voor wakker mag maken. En, omdat ik van lijstjes maken houd, heb ik met veel moeite een top vijf kunnen bedenken:

  1. Gesprekken met vrienden en familie die in een andere tijdszone zitten
  2. Verrassingsvakantie
  3. Passievolle seks. Zo’n onverwachte, intense vrijpartij waarna we allebei direct weer in een diepe slaap vallen, klef en verstrengeld. Dat je de volgende dag elkaar aankijkt en moet grijnzen. Waaraan ik een beetje beschaamd terugdenk op een saai moment op werk, om vervolgens weer te moeten lachen. OK, iets heel superromantisch waardoor ik me geliefd, gewild, gewaardeerd voel mag natuurlijk ook. Maar die kans is wat kleiner.
  4. Eten natuurlijk. Dat je zojuist de meest fantastische pastei/appeltaart/smoothie ever hebt gefabriceerd die echt op dat moment genuttigd moet worden.
  5. Spontane en spannende acties. Sterren kijken op  de hei. Proefdieren bevrijden. UFC/MMA/Thai boks wedstrijden. Skinny dippen. Belletje trekken bij je stomme lul van een ex. Alles wat misschien niet slim of echt gepast is op dat moment, maar die mooie herinneringen opleveren en de sleur doorbreken. Ook als dat een brakke day after betekent.

 

Ideale man

Mijn ideale man? Die heb ik niet joh. Nee, ik heb geen lijstjes. Ik zou ook geen bekend persoon kunnen noemen die ik echt echt echt helemaal hot vind. Als het dan toch moet?

Even denken.
Misschien weet ik wel wat… ja, ik geloof dat ik wel wat weet.

Mijn ideale man is rond de 1.90 meter lang. Minstens. Hij is niet mager. Ik houd niet van mager. Dat is zo koud en hard en niet zo stoer en daarnaast voel ik me dan een olifant. En dat wil een vrouw niet. Als de nood aan de man komt moet hij mij natuurlijk kunnen beschermen! En ik herinner me nog hoe heerlijk ik het vond om door de Depri Dude omhelsd te worden. Op je tenen moeten staan om hem te begroeten; ik vond het het toppunt van romantiek!

Hij heeft dus liever een normale tot stevige bouw. Wat vet mag best, dat is gezellig en warm en ja, dat heb ik zelf ook. Maar niet in de vorm van een bierbuik, bah. Hij mag sowieso geen bier drinken. En al helemaal niet roken. Ik wil ook geen dikke manboobs. Mijn mannentietjes heb ik het liefst zo plat mogelijk. Zo niet zijn achterwerk. Ik weet dat het hypocriet is omdat ik niet hetzelfde bied, maar hij heeft een stevig paar billen. Mooi hoog en rond, die je vast kan houden. Waar je je hoofd op kan laten rusten als je een film kijkt. Waar je je tanden en je nagels in kan zetten. Waar ik plaatsvervangend trots op kan zijn en gewoon de hele tijd naar wil kijken. Maar dan wel zonder heupen hoor. Vrouwelijke vormen hoeven ook weer niet, zie tietjes. Die heb ik dan gelukkig zelf wel weer.

Lichaamsbeharing doet ie ook niet aan. Onder zijn oksels, zijn wenkbrauwen en wimpers, en op zijn schenen, dat zijn de uitzonderingen. De rest heeft ie gewoon niet of hij zorgt ervoor dat ie het zo vakkundig weghaalt dat ik nooit zou vermoeden dat het er ooit gezeten heeft. Gezichts- en hoofdbeharing idem. Snorretjes, baardjes, sikjes, vlechten, dreads, krullen, stekels, paardenstaarten: weg ermee. Ik wil lekker met mijn nagels over een versgeschoren kop kunnen krassen. Niks maakt me gelukkiger (dat is een leugentje om bestwil)..

Waar ik minstens net zo gelukkig van word, zijn volle lippen. Ze hoeven niet megagroot te zijn, maar wel gewoon aanwezig. Flink groter dan de mijne, hoewel dat op zich geen kunst is. En zacht. Lippen waren voor mij gewoon lippen, sommige mooi, sommige niet zo, totdat ik de micropiemel ontmoette. Toen onze lippen elkaar raakten, was het alsof ik mij in boter wentelde. Het was zo lekker warm en zacht en warm en zacht…..hij is verder dan wel een klootzak die in bed niks presteert; hem zoenen was een waar genot. Ik heb er ook een theorie aan overgehouden. Zoiets als de bloed- en vleespik. Dat heb je ook met lippen. En dat is mooi boffen voor hem, want ik vermoed dat hij een bloedlip-type is. Dus komt het in bed misschien ook wel goed….

Maarja. Het gaat over mijn ideale man dus laat ik niet teveel afgeleid worden.

Die heeft geen micropiemel, dat sowieso. Mijn ideale man heeft mooie, verzorgde handen. Ik ben een echte sucker for hands. Als je handen me niet aanstaan, maak je geen kans meer. De zijne zijn stevig en hoekig met lange, slanke vingers. Geen kolenschoppen en geen wijverigheid. Zijn nagels zijn gewoon kort en de huid verzorgd. Hij heeft geen blauwe ogen. Ook geen groene. Dan houden we bruin over. Zijn haar, wat hij natuurlijk niet heeft, maar wel had, is niet blond. Never blond. Grijs is niet realistisch gezien de leeftijd, want ik houd van mannen van mijn eigen leeftijd. Over rood ga ik het niet eens hebben. Dan houden we weer bruin over. Het liefst heeft hij een spleetje tussen zijn voortanden. Instant smelten! Zijn ondergebit mag een beetje schots en scheef staan; dat vind ik charmant. Zijn schouders zijn recht, hij is zelfverzekerd op een kalme manier. Niet te verwarren met macho. Hij schreeuwt niet, hoeft niet per se de aandacht, maar is wel leuk gezelschap. Hij is grappig. Hij doet gek en durft zichzelf te laten zien. Hij is intelligent en kan zowel luisteren als praten. Hij hoeft niet geschoold te zijn, maar moet wel een breed interesseveld hebben. Hij kan mij iets leren en mij de mond snoeren. Om dat te doen moet je van heel erg goede huize komen; degene die dat lukt, trouw ik! Hij kan goed dansen.

Mijn ideale man is een Sjonnie. Dat betekent dat ie niet in een droomwereld met roze olifanten leeft. Dat ie weet hoe het echte leven (nooit zwart/wit) is, voor zichzelf opkomen kan en het begrijpt dat sommige mensen meer hebben aan een klap op hun bek of een baksteen door hun ruit dan eeuwig gepraat. Het trainingspak mag ie wel achterwege laten.

Een net pak hoeft ook niet per se. Ik ben een van de weinige vrouwen die niet spontaan week worden van een man in pak. Maar een beetje gekleed en hip mag ie wel zijn, wil ik er naast willen lopen. Nee, geen skinny jeans, birckenstocks en Uggs. Piercings, bling en tats ook niet; ik houd van puur en ongeschonden. Maar van de eeuwige smerige spijkerbroek met mottige t-shirt word ik ook niet warm..

Wel van mooie benen. Man, wat houd ik van mooie benen. Daar kon de klusjesman wel wat van. Lekker stevig boven en onder, in plaats van de satéprikkers die ik normaliter tegenkom. Deze jongen heeft ook de mooiste mannenvoeten die ik ooit heb gezien. Met regelmatige tenen, een zachte huid, geen schilfers, knobbels, groeven of wat dan ook. Maar dat is denk ik teveel gevraagd. Dus ik houd het op mooie, stevige benen en voeten die niet stinken noch iets besmettelijks hebben.

Mijn ideale man houdt van kroelen. Van hand in hand slapen. Van samen douchen. Van verstrengeld voor de tv liggen. Van shoppen, waarbij hij wel tassen draagt en meedenkt, maar niet denkt dat hij beter weet wat mij staat dan ikzelf. Van kadootjes voor mij meenemen. Niks extravagants, maar wel iets waar over nagedacht is. Hij is niet gierig. Hij is even passioneel over eten en muziek als ik. Hij kan communiceren. Hij is openminded en verdraagzaam. Hij is leergierig. Hij leeft daarnaast ook gewoon zijn eigen leven. Hij heeft een passie. Jaloezie is hem vreemd. Hij weet dat het wel goed zit tussen ons. Hij weet ook dat ik de baas ben en voelt zich daar niet minder man om. Buiten doen we wel alsof het niet zo is; dat doe ik hem dan weer voor hem. Mijn ideale man maakt dat ik zijn kinderen en zijn achternaam wil dragen terwijl ik dat eigenlijk niet eens wil.

Nou, dat is best een aardig begin.

Mij moet hij gewoon nemen zoals ik ben. Uiteraard.

Mijn unieke talenten

1. Eten morsen op gênante plekken. Bijvoorbeeld rode saus op het kruis van een witte broek. Of dat er spinazie tussen je tanden zit. Of mayonaise op je borst.
2. Niezen als ik net mascara op heb gedaan
3. Lijstjes, ook to-do lists. Prachtige overzichten met kleur en stickertjes maak ik. Alleen doe ik er dan niks meer mee.
4. Muggen met griezelige precisie doden met de vlakke hand. Ben ik best trots op, ook!
5. Met goeie, creatieve ideeën komen. En er anderen dan mee vandoor zien gaan.
6. Vallen, struikelen, stoten, krabbelen, omgooien, duwen, schoppen, kortom: onopzettelijk, op dagelijkse basis lichte schade toebrengen aan mij zelf en alles en iedereen in mijn directe omgeving.
7. Verjaardagen onthouden. Alleen, actie ondernemen: dat is een tweede.
8. Ter plekke nieuwe woorden bedenken, omdat ik het juiste niet kan vinden. Ik weet zelf vaak ook niet wat ik dan bedoel..
9. Dieren nadoen. Mijn postduif is ongeëvenaard.
10. Gekke bekken trekken.
11. Negeren en doodstaren. Goeie combo ook.
12. Ronddwalen, verdwalen en dralen. Anderhalf uur in een boekenwinkel, een middag in een vreemde stad: kom maar op!

Relatiemateriaal

Wanneer is iemand relatiemateriaal? ‘Weet ik veel’ is het eerste wat ik zal antwoorden. Maar als ik wat langer nadenk dan vormt zich langzaam maar zeker een lijstje. Niks om bang voor te zijn.

  • Een baan

Er is niets meer belangrijk dan dat.  Ik ga niet voor je zorgen. Of tenminste, ik wil wel voor je zorgen, maar ik ga je niet onderhouden. Ik ben je moeder niet. Als je iemand zoekt die je moet onderhouden, go home. Duidelijk dat ik niet de vrouw bent die je zoekt. Geeft niets, even goede vrienden.  Het is vrij normaal toch? Werk. Een studie is ook goed. Alleen als je niks doet, doen wij geen zaken. Been there, done that and will never do that again. Ik word al moe als ik er over nadenk.

Ik denk dat dit wel mijn lijstje was. Ik kan het zo lang maken als ik zelf wil. Bijvoorbeeld dat hij ontzettend knap moet zijn. Dreads tot – minimaal – zijn schouders moet hebben, tattoo’s all over the place zijn een pré. Geen straattaal, geen kinderen, geen skinny jeans (oké die moet écht op de lijst) of Uggs (die ook), geen dit, geen dat, geen zus en vooral geen zo. Waarom? Wat schiet ik er mee op? Er is in ieder geval dan één voordeel; ik kan altijd knoflookboter eten, want aan de man ga ik dan toch nooit komen.

Alleen ik vraag me af of ik de enige vrouw ben met zo’n kort lijstje. I mean, kom op, dingen zoals losse handjes en agressieve trekjes die wilt niemand. Dat is vanzelfsprekend dat die – danwel onzichtbaar – op de lijst staan. Oh ja, ineens schiet me een volgende binnen.

  • geen moederskindje

Ik snap dat die kans heel klein is. Aangezien mannen negen van de tien moederskindjes zijn. Hiermee bedoel ik uiteraard van die mannen die alles alleen goed vinden als je exact hetzelfde doet als hun moeder. Je moet zelfs de plee schoonmaken zoals zijn moeder, want anders is het toilet vies. Ja. Dag. Als je het niet erg vindt; ga lekker bij je moeder wonen. Bedankt!

Relatiemateriaal, gevalletje van afvinken. Ja. Ja. Ja. Nee. Nee. Misschien. Nee. Nee.  Oké, meer nee dan ja? Next! Ergens klopt het wel hoor, i mean, in je hoofd vink je altijd zo’n lijstje af. Dat begint met de wcbril en met de tandpastadop. Daarna komt de betweterigheid als we aan het klussen zijn en vervolgens komen zijn vrienden continu over de vloer. Dan gaan de alarmbellen af. Keihard. Dat is je relatiemateriaal-lijstje.

Ligt het aan mij of kom je er pas achter of iemand relatiemateriaal is wanneer je al een klein beetje (boel) into eachother bent? Of in ieder geval met elkaar in de flow bent. Daten enzo. Ik word er op afgerekend omdat ik kinderen heb. Daardoor ben ik geen relatiemateriaal. Ik zal vast en zeker problemen hebben met mijn ex. Zo’n vrouw met kinderen, zo jong, daar moet een geestelijk gestoorde ex achter staan. Ok dan. Als je mij daar op afrekend, dan ben jij ook geen relatiemateriaal voor mij. Want  op het moment dat je narrowminded bent, zijn jij en ik al gedoemd te mislukken.

Dat afvinken, dat doet iedereen. Ik heb al mannen in mijn omgeving gehad die allemaal eigenschappen hadden waar ik helemaal niet goed van werd. Echt niet goed. Van ontzettend veel ouwehoeren over niks tot helemaal niet praten. Praten over illuminatie, hele dagen door. Muziek? Man man man, ik heb er nachtelange conversaties over gehad, alleen was hij de enige die het interessant vond. Hij die alleen sprak over zichzelf, zijn plannen, zijn toekomst. De man die er van overtuigd was dat ik hem wilde – valse arrogantie dus. Die staan dus in ieder geval op mijn “ik-moet-er-niet-aan-denken-met-jou-te-eindigen-lijstje”. Dat lijstje is langer dan mijn relatiemateriaallijstje, logischerwijs. Al het negatieve blijft hangen, dat heb ik opgeschreven en als je dat hebt dan zet ik er een krul achter. Too much is exit. Wanneer je relatiemateriaal bent weet ik precies. Ik heb daar geen lijstje voor nodig. Draai één keer de dop van de tandpasta er niet op en ik trap je de deur uit. Beledig één keer mijn schoenen en je vliegt over het balkon naar buiten. Je wilt hele dagen met je vrienden hangen? Ga je gang. Blijf daar ook gelijk.

Relatiemateriaal. Shaking my head.