Berichten

Even een deal jongens,

Ik faal als het gaat om flirten. Tenminste dat denk ik altijd. Ik heb altijd het idee dat ik er heel raar uitzie als ik dat doe. Alhoewel, ik ben laatst wel “De belichaming van verleiding” genoemd. Die bewaar ik gewoon. Helemaal niet vervelend. Vooral niet als je daardoor voor elkaar krijgt wat je wilt. Al is het maar dat je fietsband geplakt moet worden. Of die zware boodschappentas die gedragen moet worden. Zijn best toffe bijkomstigheden, lijkt me.

Ja. Lijkt me. Ik kan mijn charmes niet in de strijd gooien om te krijgen wat ik wil. Ehm, niet altijd. Niet voor het plakken van een fietsband. Of het dragen van zware boodschappentassen. Als ik dat probeer heb ik het idee dat ik hoereer. Op een ander level, dat wel. Je geeft die man iets, je flirt met hem, je laat hem denken dat je geïnteresseerd bent in hem, maar uiteindelijk wil je alleen maar dat hij dingen voor je doet. Zulk geflirt ligt niet in mijn straatje. Het zou me vast wel lukken, daar ben ik niet bang voor. Of nou ja, als ik er over nadenk, als ik flirt heb ik wel het idee dat ik eruit zie als één of ander horrormeisje uit een goedkope horrorfilm. Of een hele dure. In ieder geval zie ik er naar mijn idee bezeten uit. Dus het zal me hoogstwaarschijnlijk niet lukken. Omdat ik er dus raar uitzie.

Goed. Dat gehad te hebben ga ik even verder, goed? Flirten is niet mijn sterkste kant. Maar onlangs werd ik ook al ‘gevaarlijk’ genoemd. Dan denk ik van ja.. Wat doe ik dan? Geheel onschuldig natuurlijk, zoals een goede vrouw betaamt. Lijkt me logisch. Maar dat ik de ‘belichaming van verleiding’ en ‘gevaarlijk’ werd genoemd, liet mij geen keus om die dingen ook te zijn. Hoppekee, zo gezegd, zo gedaan. Ik ben blijkbaar de enige die vind dat ik er raar uitzie als ik flirt. Er heeft namelijk nooit iemand gezegd dat ik lijk op ‘The Grudge’ of op de lelijke heks van Sneeuwwitje. Dus, al met al, ik stel me hoogstwaarschijnlijk gewoon aan en moet ik die twee titels gewoon in m’n zak steken. De onzekere flirter is ‘de belichaming van verleiding’ en ‘gevaarlijk’.

Waarom ik nou precies ‘gevaarlijk’ was weet ik niet. Het zal wel iets te maken hebben met dat hij zichzelf niet kon inhouden als ik in de buurt was. Maar ligt dat dan aan mij? Ik bedoel heeft een man dan echt geen zelfbeheersing als het gaat om een verleidelijke vrouw (let op he, ik noem mezelf niet verleidelijk, ik bén verleidelijk genoemd)? Zijn mannen echt zo zwak als het gaat om vrouwelijk vlees? Heeft de natuur het zo ingepeperd dat de man (oké niet allemaal, er zijn een paar sterke, standvastige mannen, ergens) niet meer na kan denken op het moment dat het peerd besluit te steigeren? I guess. Het is ok jongens, het is niet erg. Iedere gek heeft z’n gebrek. Zo kunnen jullie niet tegen het vrouwelijke vlees en zullen wij altijd verliefd op jullie worden, ook al zeggen we van niet.

Het is ok. Wij zullen er niet over praten dat jullie zwak zijn, zolang jullie onze infatuations accepteren. Dat hoort een beetje bij elkaar. Toch? Kom op. Even eerlijk zijn. Kijk, wij vrouwen kunnen mannen prima gebruiken. Door te flirten krijgen we bijna alles voor elkaar wat we willen. Bijna hè. Alles is altijd een beetje teveel. Ik weet dat ik aan het begin van deze tekst zei dat ik dat niet kon, maar kom op, dat geloofden jullie toch niet echt? Jullie willen dan seks van ons. Of een beetje seks. Of een date wat eindigt in seks. Of gewoon plain ol’ seks. Prima, dat weten we. Wij kunnen dat geven of niet. Soms heb je geluk en dan krijg je het. En zelfs soms vaker dan één keer. Prima toch? Alleen ja, dan worden we verliefd. Omdat jullie zo leuk zijn. Maar waar we verliefd op worden, weten we nooit zo goed. Of we verliefd worden om jullie mannelijkheid. Of jullie ontzettende geweldige superseks. Of misschien wel omdat jullie zo aardig voor ons zijn, of juist niet. Je weet wel, als je je gedraagt als een hond ben je niet te pakken, niet te grijpen en dat fascineert ons heel erg.

Dus hoe dan ook. Verliefd worden we. Als jullie je nou niet zo makkelijk laten inpakken door knipperende lange krullende wimpers en heen-en weer wiegende heupen, hoeven wij niet verliefd te worden. Deal?

 

Lieve schoonmoeders,

van lieve meisjes zoals ik.  In het verleden, het heden en liever niet in de toekomst: bedankt!

Bedankt dat jullie trouw ‘s morgens de boterhammetjes van jullie zonen smeren. Ook nu nog. Hun boxers met racesporen onder de bank vandaan vissen, omdat er anders niks mee gebeurt. Speciaal voor hen, omdat de losers niks anders lusten, een extra prakje koken. Afspraken met bijvoorbeeld de tandarts voor ze maken, ze noteren, ze nog even erop attenderen als het zover is.

Het heeft als resultaat dat mannen (of eigenlijk: jongens) er van uitgaan dat je hun secretaresse , huishoudster, gezellige maatje en daarnaast ook nog eens pornofreak in bed bent. Tuurlijk! Doe ik! Multi-task for life! Ik zit ook echt te wachten op gesprekken als:

‘Anouk, ik zou vandaag dweilen toch? Waar staat de dweil? Hoe ziet dat eruit? Welke verhouding water/schoonmaakmiddel moet ik gebruiken?’

Heerlijk toch. Ik heb altijd al een relatie met een kind willen hebben………… not. Ja, nee, natuurlijk vind ik het niet erg dat hij mijn maaltijd waar ik bloed, zweet, tranen, mijn kostbare tijd en heel veel liefde in heb gestopt en die ook nog eens voedzaam en gezond is, afdoet met: ’tis toch niet zoals van mijn ma’. Instant hoofdpijn die avond, dat snappen jullie.

Jullie zouden ons zo een plezier doen door eens een keer échte mannen van jullie zonen te maken in plaats van hulpeloze papkindjes die al in paniek raken als ze eens de knop van de wasmachine aan moeten zetten.  Of een belastingformulier moeten invullen. Een ei voor zichzelf moeten bakken als jij eens een dagje iets anders gaat doen.

Ik vraag me af hoe het toch zover komt steeds…. Tis namelijk niet dat jullie dit niet herkennen, want zelf zeiken jullie ook over de zoutzak die geen vinger uitvoert die jullie getrouwd zijn. Ergens gaat er dus iets mis. Waarom? It could all be so simple…

Dat ik jullie lief noemde was dus een klein beetje gelogen. Jullie zijn draken. Volgens mij expres, daar ben je schoonmoeder voor. Maar ik heb hoop. Mijn toekomstige schoonmoeder is anders. Die weet wel hoe het moet en is dus lief. Echt wel.