En toen was ik kaal

Ik ben in een horrorfilm beland.

Ik dacht gewoon te gaan douchen, maar niks is minder waar. Aan mijn lichaam plakt mijn haar, dat net nog gewoon op mijn hoofd zat. Het zit op mijn schouders, mijn rug en de vloer is ermee bezaaid. Het voelt gek ruw en ik krijg het niet weg. Het komt en het komt en het lijkt niet op te houden. Een lichte paniek overvalt me. Wat heb/had ik veel haar! Wat is het donker! Het is shocking, ik kan niet anders zeggen.

De eerste blik in de spiegel is raar. Ik heb een vreemd witte huid waar eerst mijn haar zat. En veel moedervlekken. Mijn hoofd lijkt wel een maanlandschap! Ik stuur foto’s rond en gelukkig kunnen we erom lachen.

De dagen erna vind ik overal haar. Ook dit houdt niet op. Het zit in mijn kleding en het prikt. Het ligt op de bank, zoals de vacht van een hond. Het ligt op de grond, het valt op mijn bord. Een strookje haar bovenop en mijn bakkebaarden blijven stug zitten. De strijders! Het ziet er echter niet uit en ik ben het zat dus ik scheer mezelf helemaal kaal.

Ik wen er snel aan. Ik heb geen zin in gedoe, dus ga kaal de deur uit. Hoofddeksels irriteren me dus die skip ik na een paar pogingen. Dat gaat allemaal prima.

Zonder wimpers en wenkbrauwen de deur uit is een tikkeltje zwaarder. Het is niet cool om er ziek uit te zien. Evenmin is het goed voor je zelfvertrouwen en motivatie om er niet eens als jezelf of zelfs maar een mens uit te zien.

Kan je je hierop voorbereiden? Ja en nee. Ik wist dat het ging gebeuren. Ik ben blij dat ik een big chop heb gedaan. Als mijn haar nog lang was geweest, was het dramatische effect en het verschil nog erger geweest. Ik zou dus altijd aanraden je haar af te knippen en niet te wachten tot het uitvalt. Verder weet je nooit hoe je ergens op reageert. Ik had me er mentaal op voorbereid en me erbij neergelegd, voor zover dat kan. Ik had alsnog last van een soort fantoomhaar: regelmatig had ik het idee om mijn haar ff vast te maken of uit mijn gezicht te vegen terwijl ik hartstikke kaal was. Als je dat dan even weer beseft, is dat regelrecht KUT. Leuke dingen doen om je zinnen te verzetten kan best moeilijk zijn als je onzeker bent over je uiterlijk en je door dat uiterlijk direct opvalt als ‘ziek’ terwijl je dat even niet wil zijn. Van een volle bos krullen naar een kaal hoofd gaan is ook nogal een overgang.

Hoewel haar erg belangrijk kan zijn voor je zelfbeeld en zelfvertrouwen, is het uiteindelijk maar haar. De zon en wind op je hoofd voelen is ook een heerlijke ervaring! Ik kan niet wachten tot ik weer op mezelf lijk though.

2 antwoorden
  1. Ellen
    Ellen zegt:

    Al zit jezelf zijn niet in je haar- ik kan me voorstellen dat jezelf herkennen in de spiegel fijn is. Mooi geschreven nouks, niets dan bewondering.

    En heel ff he: wij waren al JAREN jaloers op die coupe, dus beter ga je het nu extra waarderen. 😂😘

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *