Domme vragen

Die bestaan niet, zegt men. Men lult maar wat.

Natuurlijk zijn er domme vragen. Vragen waarop het antwoord zó voor de hand liggend is dat je je afvraagt waar diegene het lef vandaan haalt om ze überhaupt te stellen.  Of waar geen echt antwoord op te geven is. Of van die vragen die meteen je nekharen omhoog laten springen omdat ze eigenlijk bol staan van veronderstellingen. Je kunt bijna zien hoe de radartjes in de hoofden van die mensen gaan, en dat ze je dan gelijk in een hokje plaatsen. Moet je net bij mij zijn. Van domme vragen word ik spontaan agressief. Ze roepen bij mij allemaal tegenvragen op.

‘Waarom heb jij nog geen kinderen?’, bijvoorbeeld. Hoe bedoel je, NOG? Wie zegt dat ik ze wil? Misschien kan ik ze niet eens krijgen, daar wel eens aan gedacht? Misschien ben ik wel helemaal niet geschikt als ouder. Heb je weleens om je heen gekeken, moet ik in deze verrotte wereld mijn bloedeigen kind loslaten? Ik heb al moeite met mijn katten alleen thuislaten als ze een snotneus hebben… Wat dan ook; het is blijkbaar heel raar om niet zo nodig aan kinderen te willen. Het verbaast me dat in de huidige maatschappij mensen nog steeds zo hopeloos ouderwets en veroordelend kunnen zijn over dit soort thema’s. En dat Jan en Alleman het heel normaal vindt om je daarover aan een kruisverhoor te onderwerpen. Alsof het hun zaak is. Nee, ik haat kinderen niet. Ja, lijkt me best leuk; een samensmelting van jou en de persoon van wie je houdt. Nee, ik heb geen haast. Ja, ik ben ook best gelukkig zonder. Mag ik misschien eerst een leuke man vinden waarmee ik iets kan opbouwen voordat ik aan kinderen denk? Ik weet dat ik AL dertig ben… Laat me met rust!

Over die leuke man te gesproken: ‘waarom ben jij NOG vrijgezel? Wat heb jij fout gedaan?’ Ehm, wie zegt dat ik wat fout heb gedaan? Hoewel we allemaal altijd wel wat fout doen natuurlijk. Waarom ben jij zelf dan vrijgezel? Misschien wil ik wel helemaal geen relatie? Zijn relaties (net als kinderen) zaligmakend? Misschien kom ik wel net uit een relatie? Waarom gaat dat jou wat aan, moet je wat van me dan? Laat me met rust!

Je zou bijna denken dat je een of andere loser bent als je geen kinderen hebt. Of single bent. Stel je voor dat je single bent en geen kinderen hebt….. Lijkt mij hartstikke fijn; toch minder gecompliceerd. Ik heb geen rekening te houden met een vervelende ex, bezoekregelingen en al die hoofdpijn. Ik hoef niet per se binnen de kortste keren huisje boompje beestje. Ideaal toch? Denk ik.  Maar dat kan aan mij liggen.

Irritant als ze zijn, hebben ze stof doen opwaaien waarover ik weer kan gaan nadenken. Ben ik een loser? Waarom heb ik geen relatie? Wil ik wel een relatie? Is er wel iemand voor mij? Moet ik kinderen gaan maken nu het nog kan? Zou ik voor andermans kinderen willen zorgen?

To be continued..

8 antwoorden
  1. Sylvia
    Sylvia zegt:

    Yep, de relatie-vraag is mij als 22-jarige single die nog nooit een relatie heeft gehad ook niet onbekend, af en toe om gek van te worden. Laat me gewoon lekker alleen zijn, ik kan nog lang genoeg aan een man vastzitten..

    Beantwoorden
  2. j.
    j. zegt:

    Ik vind ook vooral de medelijdende blik die je erbij krijgt om misselijk van te worden.
    Of: je bent zo’n leuke meid, waarom heb je geen relatie. Die doet t ook goed.
    Bleh!

    En jij bent geen loser, je maakt je eigen keuzes ipv die keuzes die iedereen maakt omdat het zo hoort. Dat trekken sommige mensen niet. Lekker laten klagen 😉

    Beantwoorden
  3. Nance
    Nance zegt:

    Could not agree more. Mensen staan zo snel klaar met hun woordje, denk ‘s na voordat je zomaar dingen veronderstelt. Bah.

    Same situation here, single + kindloos.
    En maar jammeren en mekkeren erover. Anderen maken zich er drukker over dan ik zelf. En maken zich er dan druk over dat IK me er niet zo druk over maak :-S niet in een loving way, btw maar meer op een manier van ‘maar dat HOORT toch zo..?!”

    I quote: ‘Laat me met rust!”

    Beantwoorden
  4. Tam
    Tam zegt:

    Amen, Same here, single + no kids.
    Dan krijg ik de vraag, Tamara hoelang ben je ook alweer gescheiden? Wil je niet een andere relatie? (natuurlijk collega’s die zulke vragen stellen)
    Ik ga ze toch niet vertellen met wie ik aankloot. En als ik ga samenwonen of zwanger ben dan vertel ik het wel, in de tussentijd gaat het je geen kl##t aan. Ik zal toch op zijn minst verliefd moeten worden, en graag langer dan een paar weken.. whihih
    En kinderen? Hmmz daarvoor wil ik toch echt in een goede relatie zitten en ondertussen heb ik de boot al zo goed al gemist

    Beantwoorden
  5. Tommy
    Tommy zegt:

    Ja, vooral dat oordelen vanuit de brave-burger-optiek is zo irritant. Zo van “Wij hebben het pad gevolgd dat iedereen hoort te volgen, het pad van huisje-boompje-beestje. JIJ bent de loser die de boot gemist heeft.”

    Toch zijn de vragen ook wel eens oprecht bedoeld..Zelf overkomt het me ook wel eens dat ik op een feestje langdurig met iemand in gesprek raak en dan denk: zo’n in ieder opzicht leuke vrouw heeft vast iets ingrijpends meegemaakt om single te willen blijven. Maar ik houd er dan ook rekening mee dat ze nog niet uit de kast is gekomen en dus heimelijk op vrouwen valt. Het kan allemaal en dus hoor je je nieuwsgierigheid respectvol te bedwingen, als je merkt dat je op gevoeligheden stuit. Privé is privé.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter op Lotte Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *