Dingen des levens

Waarom? Waarom dan? Maar…waarom?  Iedereen die opgroeiende kinderen heeft of het ongeluk op ze te moeten passen, kent het wel. Altijd en eeuwig maar vragen. En vragen en dan nog een beetje vragen. Tot je er gestoord van wordt. Dat hoort bij het leven, bij leren en dingen kunnen begrijpen, dat zeggen ze. Je zou kunnen denken dat met de tijd ervaring en wijsheid komt en er steeds minder vragen zouden moeten zijn.

Niet dus. Als je eenmaal zelf dingen kunt bedenken, val je voortaan jezelf gewoon lastig met vraagtekens. Over van alles. Ik vraag mij heel vaak dingen af, zoals:

– waarom heeft mijn lichtschakelaar twee knoppen? Vooral omdat er maar één een functie lijkt te hebben;

– waarom denkt mijn buurman dat om 8 uur, ‘s ochtends, in het weekend, beginnen met non-stop karaoke leuk is?;

– waarom worden dingen en mensen, als ze onbereikbaar en/of heel slecht voor je zijn, juist zo aantrekkelijk?;

– waarom kan je niet heel slank en fit worden door heel hard aan sport te denken? Hersenactiviteit die heel veel calorieën verbrandt ofzo..;

– waarom is die pil nog niet uitgevonden die poep lekker laat ruiken, zodat ik  niet hyperventilerend openbare toiletten in- en uit hoef te rennen?;

– waarom kan ik nooit meteen wegzappen bij die überoverdreven, nagemaakte tell sell tv?;

– waarom bonjouren wij Mauro’s het liefst heel snel het land uit en maken wij nationale helden van Tokkies?

En de vraag die mij nu het meest bezig houdt: waarom is yoghurtijs nu pas in mijn leven gekomen? En zou het gezond zijn als ik deze nieuwe verslaving in plaats van mijn cola-fetish aanhoud?
Die laatste is retorisch.

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *