Lijkt me leuk.

Een man?  Die heb ik niet nodig joh. Die brengt geen toegevoegde waarde in mijn leven. Ik bedoel, vuilniszakken kan ik zelf ook wel weggooien en lampjes uitdraaien ook. Of tenminste, het lijkt er op dat ik ze kan uitdraaien. IKEA verliest van mij en behangen en laminaat leggen? Daar draai ik mijn hand niet voor om. Ik zit niet te wachten op een ‘wat ik ga doen, met wie ik wat ga doen, hoe ik het ga doen en hoe laat ik van plan ben om thuis te komen’ ondervraging. Om niet heel erg vervelend te zijn; ik woon op mezelf. Al een heleboel jaartjes, mag ik dat zelf bepalen? Ik wil geen achterdochtige gedachten als ik met mannelijke vrienden ben. Al heb ik er maar een paar. Maar die ken ik al eventjes, dus ik wil daar niets over horen. Bovendien kan ik mijn eigen zware boodschappen tillen en anders heb ik altijd nog AH.nl.

Maar eerlijk? Het zou wel heel leuk zijn. Zo’n man.

Niet om mijn lampen in te draaien of mijn muren te behangen. Niet eens om laminaat te leggen of mijn zware boodschappen te tillen. De vuilnis kan ik nog steeds zelf wegzetten, zelfs met een man. Een pot bruine bonen kan ik makkelijk opendraaien zonder een mannelijk persoon in de keuken. Daarvoor heb ik hem allemaal niet nodig. Of dat hij me goed laat voelen omdat ik me onzeker voel. Oké, daar heb ik hem misschien dus wel voor nodig. Ach, nodig nodig is het ook weer niet. Maar het zou wel heel leuk zijn.

Zo eentje waar je mee op de bank kan zitten en een filmpje kan kijken. Al dan geen The Notebook. Ach, je kan niet alles hebben, moet je dan maar denken. Zo’n man waar je een hele dag in bed kan liggen. Kletsen. En zo.  Zo een waar je voor kan zorgen en zo een die voor jou zorgt. Een die jou de waarheid vertelt en niets anders dan de waarheid. Ook over jou. Vooral over jou tegen jou. Het zou ook wel leuk zijn als hij ook zijn eigen plan trok. Lekker met zijn vrienden erop uit. Niet claimend en vooral niet bezitterig. Maar hij vindt het wel altijd fijn om weer bij mij te zijn. Maar hij is wel een man. Een Man. Met principes waar hij voor staat. Waar hij heel duidelijk in is. Hij respecteert mij en ik hem. Hij verdient, vanzelfsprekend, zijn eigen geld. Is onafhankelijk en goed opgevoed. Hij draait zijn hand niet om voor een afwasje. Hij is volwassen en kent zijn verantwoordelijkheden. En hij vertelt mij wanneer ik ongelijk heb – probably on a daily -.

Zo een. Dat lijkt mij wel leuk.

6 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *