Elke keer. Opnieuw.

Hij kijkt mij aan. Ik kijk hem aan. Ik voel een siddering door mijn lijf. Hij neemt een stap en komt wat dichterbij me staan. Hij raakt me niet aan. Hij zegt niets. Ik wil zoveel zeggen maar ik klap dicht. Zoals ik altijd doe als ik hem zie. Ik kan over koetjes en kalfjes praten, over de bloemetjes en de bijtjes, maar zeggen dat ik mijn hart aan hem heb gegeven op het moment dat ik hem voor het eerst zag, dat lukt niet.

Dan moet ik me kwetsbaar opstellen. Kwetsbaar opstellen is iets waar ik niet goed in ben. Ik kan het niet. Mijn gevoel blootleggen zal ik niet snel meer doen. Teveel mensen vertrouwt, te vaak gekwetst. Mensen die mij kwetsen en over mijn gevoelens heen walsen alsof het niets is. Niets voor hen. Voor mij is het alles.

Ik open mijn mond en ik wil wat zeggen maar er komt niets uit. Ik kan niets zinnigs zeggen. Het blijft stil. Mijn woorden blijven in mijn keel steken. Ik probeer de woorden weer door te slikken. Ik doe een stap achteruit. Ik snuif zijn geur op en wil weglopen. Wegrennen. Verdwijnen in de dunne lucht. Nooit meer om kijken om nooit meer wat te hoeven voelen. Hij pakt mijn arm vast en trekt me terug. Ik pak hem vast. Ik voel zijn adem in mijn gezicht, ik kijk naar zijn mond, naar zijn ogen en ik sla mijn ogen neer. Wat ik bij hem voel heb ik nog nooit gevoeld.

Ongecontroleerd maak ik mezelf los van hem. Ik wil zijn aanraking niet voelen. Ik wil zijn adem niet voelen en ik wil zijn geur niet ruiken. Ik wil zijn blik niet zien. Ik wil zijn stem niet horen en niet luisteren naar zijn woorden. Ik wil dat hij weggaat. Weg uit mijn leven. Ver weg. Zijn hand glijdt langs mijn hand en ik verstijf. De aanraking van zijn hand is al genoeg om mij mijn adem in te laten houden. Ik voel een kriebel door mijn hele lijf. Ik wil zijn aanraking voelen. Ik wil zijn adem voelen en ik wil zijn geur ruiken. Ik wil zijn blik zien. Ik wil zijn stem horen en luisteren naar zijn woorden. Ik wil het. Ik wil het. Niet.

Als was in zijn handen ben ik. Hem spreek ik als eerste als ik wakker word en als laatste voordat ik ga slapen en iedere minuut daartussen. Hij spoort me aan om dingen te doen waar ik eigenlijk bang voor ben. Hij luistert naar iedere klaagzang die ik ophang aan zijn adres. Hij vraagt me om naar hem toe te komen. We spenderen tijd. Al zijn het maar vijf minuten. Hij vertelt me verhalen en ik luister. Ik luister aandachtig en kan tot mijn verbazing langer dan drie seconden mijn aandacht erbij houden. Zijn woorden klinken door in mijn hersenen. Ik onthoud veel van wat hij zegt. Het heeft waarde. Meer waarde dan alles bij elkaar. Veel te veel waarde.

Hij en ik. We klikken. We matchen. We zijn een schot in de roos. We zijn ieder walgelijk cliché. Maar we zullen het niet uit spreken. Ik niet. Hij niet. Ik denk dat er meer is. Ik denk dat ik verliefd ben. Op hem. Ik ben verliefd op het idee om verliefd te zijn. Op hem. Hij, ach hij, wat hij vindt, denkt en verwacht is voor mij al vanaf het begin niet duidelijk.

Wekenlang kan ik volhouden alsof er niets aan de hand is. Alsof ik niet meer voel voor hem. As if. Ik praat normaal met hem en doe alsof mijn neus bloedt. Vertel verschillende verhalen. Praat over alles en nog wat. Maar ik praat nooit. Op een gegeven moment barst de bom. Dan slaan mijn gevoelens op hol. Dan snap ik nergens meer wat van en dan ben ik klaar met hem. Klaar met alles. Keer op keer op keer op keer. Oorlog in mijn hoofd. Hart tegen hersenen. Gevoel tegen verstand. In paniek roep ik uit dat ik niet meer weet wat ik moet doen. Dat ik beter verdien. Dat als hij me echt zou willen dat hij het wel tegen me zou zeggen. Toch wint gevoel altijd. Altijd.

Dan sta ik daar weer. Tegenover hem. Met een kloppend hart en alle zintuigen op scherp. Alle geuren, bewegingen, aanrakingen en geluiden neem ik in mij op. Opnieuw. Elke keer weer opnieuw. En het zal niet over gaan. Pas als ik de cirkel zelf verbreek. En dat ben ik niet van plan, want mijn gevoel wint. Elke keer. Opnieuw.

 

5 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *