Zuidelijke comfort op een bankje

Daar sta ik dan. Straalbezopen van de Southern Comfort. Schandalig. Ik ben vrouw, een keurige nette dame. Dit mag ik niet doen. Ik kijk rond of niemand kijkt en ik bestel lekker nog een glaasje. Het kan me eigenlijk helemaal niets schelen of ik een meisje slash dame slash vrouw ben. Als ik mezelf lam wil zuipen, dan doe ik dat. Dus doe ik dat. Goed, twee glaasjes, drie glaasjes, vier glaasjes, ok, misschien wel vijf glaasjes (maal twee) verder, sta ik nog steeds in dezelfde club. Ik word moe. Ik wil weg. Ik stoot mijn vriendin aan met mijn ellenboog, voor zover ik haar kan raken, en wenk naar de uitgang. Ze knikt. Ook zij heeft het gehad. Dat is mooi, krijg ik direct mijn zin zonder door te drammen. Altijd fijn.

We wandelen wat naar buiten, tenminste we doen een poging. Ik denk dat het meer op slingerend strompelen lijkt. Maar hoe dan ook, we komen buiten. Lachend, gierend en brullend. We lachen om alles en om niets. Vooral omdat we honderd keer moeten plassen in één minuut. Dat doen we dan toch wel goed. Het is een goede nacht. De nacht is warm, de Southern Comfort heeft de rode bloedlichaampjes goed vergiftigd en mijn ik heb eens geen honger. We wandelen naar een bankje om even op te gaan zitten. Het is immers warm, dus wil ik buiten nog een beetje chillen. Daar ben ik namelijk goed in. Doelloos zitten op een bankje. Beetje sigaretjes roken, beetje kletsen en vooral daar zitten omdat je ontzettend moet plassen, maar je dat natuurlijk niet buiten kan doen. En een taxi aanhouden heb ik nog geen zin in. Zij gelukkig ook niet.

Daar zitten we dan. Op een bankje. Een beetje heen en weer te schommelen, kletsen over van alles en niets en natuurlijk de slappe lach. Een beetje gek doen is ook op zijn plaats, maar daar hoeven we gelukkig niet van onder de invloed te zijn van een litertje alcohol. Dat zit in ons. We genieten van de nacht, de donkere lucht en de felgele sterren. De geluiden van de stad die altijd lijkt te leven. De auto’s, de dronkenlappen, de veel te kleffe stelletjes die elkaar volledig aan het aflebberen zijn op straat, van de eenzame ik-moet-alleen-naar-huis-lopers en de toeterende ongeduldige taxichauffeurs. Ik adem de nachtelijke lucht in en adem uit. Ik steek een sigaretje in mijn mond en steek het aan. Vanuit mijn rechteroog hoek zie ik een groepje mannen staan. Zij hebben ook lol. Ik kijk naar ze en draai mijn hoofd weer weg en ga weer verder met mijn eigen grappen en grollen.

Toch kan ik het niet helpen om nog een keer naar de mannen te kijken. Ik bedoel, je ware kan er maar net tussen staan, niet? Ik zie niks bijzonders. Denk ik. En ik draai mijn hoofd weer weg. Ik babbel aan één stuk door over niets. Ik ben ongenuanceerd aan het ouwehoeren over allerlei handelingen. Zoals gewoonlijk. Geen veters strikken, nee, over seksuele handelingen. Daar hebben we het nogal graag over. Vooral als er wat te lachen valt. Ik neem een haal van mijn sigaret en zie van uit mijn ooghoeken het groepje heren dichterbij komen. Twee mannen. Allebei groot. Groter dan ik. Allebei leuk om te zien. Ik ga op het bankje zitten. Ik wil ze goed kunnen zien als ze voorbij lopen. Ik blijf ondertussen gewoon doorpraten met mijn vriendin, maar ik zie ze langzaam dichterbij komen. Bij ons bankje stoppen ze. Ik kijk ze aan. Mijn hersenen draaien – voor zover ze dat nog kunnen, want de whisky likeur overheerst -. Man 1: lang, donker, kort koppie, getrimd baartje en een schitterende rij tanden. Hubbahubba. Man 2: lang, kaal, een iets op zijn kin, wit. Hubbahubba. Allebei hubbahubba. Potverdomme. Hoe ga ik dit verdelen?

Nou ja, voordat ik er gelijk vanuit ga dat ze allebei leuk zijn, misschien moet ik maar gewoon even babbelen. Man 1 is leuk, scherp, grappig en intelligent. Man 2 is leuk, scherp, grappig, intelligent. Ja hoor, Thamar. Heb jij dat. Man 2 is wel wat rustiger. Kalmer. Niet zo all in your face. Daar houd ik wel van. Ik ben natuurlijk ook dronken, dus mijn mening of ze beide lekker zijn, is natuurlijk discutabel. Maar dat geeft niet. Op het moment zijn ze lekker, leuk, gezellig en vooral respectvol. Geen gekke avances, geen respectloze opmerkingen. Gewoon lachen, leuk en gezellig. Mijn vriendin is naar de andere kant van het bankje verdwenen met de jongen die bij ons was, maar die ik gewoon even weg heb gelaten uit het verhaal. Potver, zit ik hier alleen. Gelukkig heb ik m’n bekkie bij en kan ik gewoon praten en afhouden als dat nodig is. Maar er is niets nodig. Het is gezellig. Ik kan lachen.

De rest van het groepje komt rond ons staan. Er staat ineens een groep jongens om me heen. Een stuk of zeven. Allemaal even vriendelijk. We discussiëren, we praten, we lachen en we maken grapjes. Ik vind het gezellig zo midden in de nacht om zes uur. Ik krijg complimentjes naar mijn hoofd gesmeten van iedere man die er om me heen staat. Mijn ogen zijn mooi. Mijn ogen zijn licht. Ik ben mooi. Mijn sproeten zijn fantastisch. Ik kan mijn lol niet meer op. Op deze complimenten kan ik weer een maand leven. En op de gezelligheid wel twee maanden.

Natuurlijk had ik het geluk dat het goede jongens waren, die totaal niets vervelends in petto hadden. Maar daarentegen merk je ook snel genoeg of het eikels zijn ja of nee, en ik ben niet naïef. Het was allemaal leuk en gezellig. Het werd langzaam half zeven. Het werd tijd om een taxi te pakken en naar huis te gaan. Het bed in. De Southern Comfort eruit slapen. Dat leek me een goed plan. Mijn vriendin en ik stapte de taxi in en reden naar huis. Tevreden. Dit was een goede avond.

Wat zeg je? Of ik mijn nummer aan één van die jongens heb gegeven? Natuurlijk. Aan welke? Geheimpje!

 

7 antwoorden
  1. Tommy
    Tommy zegt:

    Lekker relaxed! Maar Thamar, ben je niet vreselijk over je nek gegaan van dat zoetige drankje?? Met ijs erin vind ik 2 glaasjes best lekker, maar jezus TIEN……………#!!!**?#@#!!!

    Beantwoorden
    • Thamar
      Thamar zegt:

      Heerlijk relaxed! Nee, Tommy. Absoluut niet! Ik drink het met appelsap, ginger ale, 7-Up of cola, superzoet en ik tik er zo een glaasje of twee (tien) weg. Kotsen doe je niet van drank, dat is zonde!

      Beantwoorden
  2. LinvanT
    LinvanT zegt:

    Meestal moet ik na het lezen van je wilde verhalen denken aan mijn eigen onromantische nonavonturen, maar nu zat dat comment over vergiftide rode bloedcellen in mn hoofd. Goed, ik schrijf dit niet om te zeuren, maar ik moet dit toch even kwijt. Ik kan je zeggen dat je geen honger had omdat er veel caloriën in alcohol zitten. Je lever werkt op volle toeren om de alcohol uit je lichaam te halen en dat levert veel energie op. Als je te vaak te veel alcohol zuipt tast wel je lever aan. Nou zal je lever de volgende ochtend ook wel weer hersteld zijn, daar niet van. Maar gewoon, als weetje; je lever verwerkt een hoop voedingsstoffen, maakt stollingsfactoren, maakt eiwitten aan, maakt gal aan en ontgift het lichaam. Alcohol is dusdanig giftig dat dat een prioriteit krijgt. Nou overleeft je lever dat avondje zuipen in de week wel, maar af en toe een extra portie fruit en groente vind je lever wel zo fijn. Verder wel weer een tof verhaal *smirk*.

    Beantwoorden
    • Thamar
      Thamar zegt:

      Haha, bedankt voor de info. Absoluut. Gelukkig ben ik inderdaad altijd snel hersteld en die groente (fruit wat minder) komt helemaal goed 😉

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *