Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij

Als we het hebben over bindingsangst ben ik degene die met een opgetrokken wenkbrauw, in je fantasie dan, want dat kan ik dus nog steeds niet, kijkt. Bindingsangst is een excuus zodat je niet met diegene in zee hoeft te gaan. Het ultieme maatschappelijke geaccepteerde excuus. “Oh, hij heeft bindingsangst, daar kan hij niets aan doen.” De perfecte: “Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij.” Het wordt geaccepteerd. Volledig. Hij heeft bindingsangst. Het is oké. Er zijn meer vissen in de zee. Het is jammer, maar er is niets aan te doen. In mijn ogen bestaat bindingsangst niet.

Totdat ik er één tegenkwam die wel leuk(ig) was. Lief enzo. The good guy. Weet je wel die jongen waar ik een allergische reactie van kreeg? Ja. Juist, die. Waarom kreeg ik een allergische reactie van hem? Omdat hij zo lief was? Nee, dat was het niet. Niet per se. Omdat hij van alles voor me deed? Nee, dat ook niet. Vanwege zijn kleffe koetsjiekoetsjie-gedrag? Nee. Ik wist het niet. Ik snapte het niet. Ik wist niet beter dan dat ik hem gewoon niet hoefde. Niet een beetje, niet helemaal. Het was niet omdat hij 1m95 was en ik helemaal niet gecharmeerd ben van hele lange mannen. Het was niet omdat hij kaal was, en ik totaal niet op kale mannen val. En voor de verandering discrimineerde ook nog eens niet. Nee, dat was het allemaal niet. Zijn handen waren best ok en goed verzorgd. Zijn kledingstijl is totaal niet iets waar ik nou blij van werd. En zijn schoenen waren verschrikkelijk, maar dat was het allemaal niet. Wat was het dan wel? Thamar, jij kut, wat was het dan wel? Hij maakte me bang.

Oprecht bang. Hij was zo into me dat ik niet wist waar ik het zoeken moest. Hij complimenteerde me met mijn zachte haren. Zelfs met mijn figuur. Mijn figuur notabene. Gekker moet het niet worden. Mijn handen. Mijn nagels. Alles was perfect voor hem. Mijn sigaretjes werden aangestoken en de lege glazen werden naar de keuken gebracht. Ik zag dit allemaal roerloos aan. Wat moest ik daar nou mee? Iemand die zo into me was, dat bestaat niet.  Of nou ja, natuurlijk bestaat dat wel. Ik ben immers geweldig, maar het maakte me bang. Gewoon echt oprecht bang. Ik zou niet kunnen acclimatiseren met iemand die alles voor me doet. Dat is niet goed voor mij. Vooral niet goed voor hem. Ik zou over hem heen walsen. Heen en terug. Ik moet eruit geluld worden door een kerel. Hij moet mij op mijn plek kunnen zetten wanneer ik dat nodig heb. Anders zal ik te ver gaan. Veel te ver. Ik ken mezelf. Ik ben lastig. Heel lastig. “Ja, dat zijn alle vrouwen” ik hoor het alweer. Nee, geloof me nou maar gewoon. Dat is makkelijker.

Heb ik dan bindingsangst? Wil ik me dan niet binden aan iemand? Wil ik überhaupt wel verkering. Misschien wil ik mijn leven wel alleen doorbrengen. Gewoon, lekker. Mijn eigen zin doen. Geen rekening houden met een man. Nee, dat wil ik ook niet. Dat is de toekomst van een oude vrijster. Daar ben ik niet voor gemaakt. Maar samen zijn. Ik kreeg vast zo’n aanval omdat ik allergisch was. Omdat ik me niet aangetrokken voelde tot hem. Niks. Niet eens een beetje.  Dat is het. Dat kan niet anders. Bindingsangst. Pf, dat bestaat niet.

Dus ja, het ligt wel degelijk aan mij. En niet aan hem. Vervelend dat ik deze verschrikkelijke verklaring nog eens gebruik. Had ik nooit verwacht. Het lag namelijk altijd aan hen.

 

3 antwoorden
  1. Thies
    Thies zegt:

    Volgens mij heb jij last van…..
    Zucht. Waarom denken veel vrouwen vaak; “Hoe kan het nou dat hij zo into me is?” WAAROM?!

    Misschien, als ik dát nu eens eindelijk eens begreep…..

    Beantwoorden
  2. Tommy
    Tommy zegt:

    Gewoon opzouten met die lieverd, die lange kale reetlikker.

    Neem er een die gaat gapen als jij over je gevoelens praat. Die je in gezelschap de mond snoert omdat ie vindt dat je dom lult. Die liever met z’n maten uitgaat dan met jou. Die na een liefdesnacht een weeklang niks meer van zich laat horen. Die roept dat je hem absoluut n-e-v-e-r moet claimen. Die in de auto je kop naar z’n kruis duwt. Die….. Die?

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *