De donkere zwarte kant,

Een levenslange verbinding, zoals trouwen of kinderen, iedereen droomt ervan. Vooral als je jonger en meisje bent. Ik droomde nooit van die dingen. Ik en kinderen? Dat zou nooit goed aflopen. Gelukkig is dat niet het geval en heb ik de liefste kinderen van de wereld, zoals iedere goede moeder betaamt te zeggen. In mijn geval is dat ook echt zo. Op mij kunnen ze rekenen, altijd. En ik ook op hen. Zo werkt dat gewoon, ook al zijn ze nog maar acht en vier.

Ik mag wel pornoverhalen schrijven op deze site en lekker blaten over hoe ongelofelijk leuk het single zijn wel niet is, wat negen van de tien keer ook zo is. Ik vind het echt niet heel erg. Soms klaag ik omdat ik zo’n voor eeuwig alleen momentje heb dan. Maar het single-zijn heeft ook een keerzijde. Een zwarte donkere keerzijde waar ik heel veel moeite mee heb. De kindertjes heb ik natuurlijk niet alleen gekregen. Dat is een product uit een achtjarige relatie met Ex. Het mooist wat er is. Daar is geen twijfel over mogelijk. Oh ja, genoeg over het mooiste. De donkere zwarte keerzijde waar je altijd een eerste keer doorheen moet als je kinderen hebt: de nieuwe partner.

In mijn geval is Ex de eerste die een ‘nieuwe partner’ heeft gevonden. Bij die ‘nieuwe partner’ hoort ook het ontmoeten van de kinderen. Ook al zijn ze nog geen drie maanden samen. Of vier. Ze zijn al serieus. Denk ik; want hij wil ze voorstellen aan zijn ‘nieuwe partner’. Ik heb het daar heel erg moeilijk mee. Dat hij een nieuw vriendinnetje heeft maakt me allemaal niet zoveel uit. Dat is wat het is. Maar op het moment dat hij zijn kinderen komt halen voor de vakantie en gewoon even zegt dat hij ze gaat voorstellen aan zijn nieuwe vriendin, moet ik even slikken. “Ja, dan kunnen ze lekker met haar kinderen spelen.” Zegt hij doodleuk. Nou, het spijt me zeer dat ik daar een beetje misselijk van word. Of wat zeg ik, een beetje? Een beetje boel. Gewoon echt naar. Allerlei gedachten schieten door mijn hoofd, van links naar rechts bonken ze tegen mijn hersenen.

Wat nou als ze haar leuker vinden dan mij? Stel je voor dat ze daar willen blijven. Die prachtige verhalen waar ze straks mee thuiskomen, met de dingen die zij hebben ondernomen met dat hele gezin, straks vinden ze haar een betere moeder! Ik wil niet dat ze de haren kamt van mijn meisje. Of gaat voetballen met mijn jongen. Straks geeft ze mijn kinderen bijnamen. Leukere bijnamen dan ik ze geef. De goedenachtkus, die gaat zij ze straks geven. Straks komen ze thuis met kleding die zij heeft gekocht voor ze!

Niet goed word ik ervan. Ja, ook ik zal ooit een keer een vriend krijgen. Iemand waar ik serieus mee zal zijn. Dan zal hij de klap ook krijgen. Denk ik. Hoop ik, stiekem. Dit is natuurlijk niet alleen omdat hij de kinderen aan zijn nieuwe vriendin voor gaat stellen. Hij is over me heen. Volledig. Helemaal. Ik doe er niet meer toe. Het is over. Ook al wilde ik het zelf en ben ik klaar met hem. Ik zou er niet aan moeten denken dat hij en ik ooit weer samen komen. Toch voelt het raar dat hij ook klaar is met mij. Raar geval ben ik. Ik weet het. Toch is dat maar een minuscuul stukje van het hele gevoel. Het gaat mij vééél meer om mijn kinderen. Het zijn mijn kinderen. Ik wil ze niet delen. Met niemand.

Zeker niet met haar. Ook al weet ik niets van haar. De jaren dat ik in dat stadje heb gewoond heb ik haar nog nooit gezien. En geloof me, zo groot is het daar niet. De meesten ken je toch wel, al is het van gezicht. Vooral als ze in mijn leeftijdscategorie vallen. Gek genoeg, ken ik haar dus niet. En weet je, ik haat haar nu al. Mijn kinderen, mijn bloed, horen bij mij. Niemand moet hen voorlezen voor dat ze gaan slapen. Of een goedenacht kus geven. Oh, en het ergste; straks komt mijn dochter thuis met Hello Kitty spul. Even zonder grapjes. Het is niet grappig. En helemaal niet leuk.

Ook hier zal weer tijd overheen gaan. Weer iets wat ik moet verwerken uit een levenslange verbintenis. Dit is niet het eerste en vooral niet het laatste. Mocht ik ooit weer zo’n verbintenis aan zou willen gaan met iemand, schop me dan even op m’n knieschijven.

Dank u.

 

 

4 antwoorden
  1. Shimmy
    Shimmy zegt:

    Meid hou je rustig, in het begin zal die nieuwe vriendin van Ex haar fucking best doen voor hem. Ze zal cker weten slijmen bij de kinderen om Ex voor haar te winnen. Zo doen ze nou allemaal, geloof mij, maar JIJ zult altijd de moeder blijven van jou kinderen. Ik vind gwn dat je tegen Ex duidelijk moet zijn van wat wel en kan en wat niet. Vergeet nooit dat jij je kinderen alleen deelt met Ex en met niemand anders.

    Beantwoorden
  2. jannemiek
    jannemiek zegt:

    Ik ben daar ook geweest,zoals je aan de lijve hebt ondervonden,nou wat is het is het resultaat?
    Je ouderlijk huis blijft altijd dat van je moeder,en zo is het en zal het voor altijd blijven.
    Nu voel je je ongelofelijk shit maar het went en ze zijn in het begin dol enthousiast maar dat gaat over en hoe langer deze situatie duurt hoe minder erg je het gaat vinden,kun je zelfs een beetje gaan genieten van je korte vrijheid.
    Een kind voelt feilloos aan wat echt is of niet,ze gaat geen tweede moedertje worden,never.
    Ze hebben een gekke,eerlijke moeder ,levenslang.Hou je daar aan vast,jij blijft altijd nummer één!!

    Beantwoorden
  3. Ellyg
    Ellyg zegt:

    Volgens mij ben jij de liefste mama die er bestaat. En je blijft altijd hun mama. Er is niemand die daaraan kan tippen. Ik ben 28 jaar en mijn mama is nog steeds de allerbeste mama.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *