Part II: Maar, ik durf niet..

Hoe moet ik je hart veroveren als ik niet durf. Nou. Niet dus. Of toch weer wel. Ik ben ontzettend leuk. Daar hoef ik hem niet voor aan te raken. Dat moet hij gewoon inzien. Als hij dit niet inziet dan valt er sowieso al niets te veroveren, toch. Maar ik vertrouw op zijn gezonde verstand. Dat heeft hij. Of misschien.. Nee Thamar, zijn gezonde verstand zegt “Thamar is de leukste”. Als hij dit niet denkt, dan heeft hij dus duidelijk geen gezond verstand.  Maar oké oké, genoeg veren in m’n eigen reet geduwd.

Ik durf niet. Waarom durf ik eigenlijk niet? Ben ik bang om het te verpesten? Ben ik bang om een juist stap te zetten? Of ben ik ‘gewoon’ een bange schijtluis? Ik denk alledrie als ik volledig eerlijk ben. Als ik een kerel écht leuk-leuk vind, vind ik het opeens heel erg belangrijk wat hij van me vindt. Ik geef er ook echt om. Wat nou als ik hem ineens een kus zou geven? Zou hij me dan stom vinden? Of gek? Misschien denkt hij wel “wat doe jij?! Dat doe je vast bij iedereen”.  Of nog erger: straks weigert hij. Trekt ie z’n gezicht weg of zo. OH NOES!

Kijk, ik zal het even uitleggen. Ik ben bekend met gierige mannen. Mannen die direct zeggen dat ze je willen. Wat ze met je willen doen. Op bed gooien, tegen de muur aan kwakken en dat soort pornografische praktijken. Mannen die je plotseling zoenen zodat je je een hoedje schrikt. Mannen die er voor gaan wat ze willen. Deze man doet dat niet. Deze man houdt een veilige afstand. Raakt me niet aan. Kijkt niet semi-verleidelijk naar me. Ik ben het warretje! Ik kan hier helemaal niet mee omgaan. Ik snap er niets van. Ach, ik zal me wel aanstellen. Ik stop het wel onder de noemer fatsoen. Anders dan de mannen die ik niet leuk vind. Mannen die niets voor me betekenen.

Met mannen die ik niet interessant (genoeg) vind durf ik alles bij. Die kus ik wanneer ik het wil. Die raak ik aan wanneer ik het wil. Kan mij het nou schelen of hij me gek vindt. Of raar. Met mannen die ik niet leuk-leuk vind zal het allemaal wel loslopen. Als er opeens een soort van gevoel bij komt kijken dan wordt het opeens allemaal ingewikkeld. Veel te ingewikkeld. Dan ga ik nadenken bij alles. Hoe zou hij dit bedoelen? Hoe zou hij dat bedoelen? Waarom zegt hij zoiets? Waarom zegt hij niets? Vervelend.

Ik moet gewoon niemand leuk-leuk vinden. Dat is beter. Veel beter. Dat durf ik namelijk wel.

3 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *