Foute keuzes

Of het nu te maken heeft met dat ene paar schoenen wat je nooit aantrekt (maar in hoeverre is dat nou eigenlijk een foute keus, je hebt ze immers wel!). Of het te snel maken en beëindigen van vriendschappen, te lang nadenken over die ene jongen (is hij je wel waard, is hij nou wel leuk, wel, niet, wel, niet) of dat je spijt hebt dat je seks hebt gehad met iemand. Whatever, het gebeurt.

Vaak gebeuren foute keuzes omdat je je gutfeeling negeert. Je weet dat het niet goed is, maar ergens blijf je doordrammen om dit toch te doen. Ook ik. Ik luister heel slecht naar mijn inner-ik. Ik doe regelmatig wat ik zelf wil, maar loop daardoor regelmatig met m’n smoel tegen de muur. Op zich niet erg. Word je hard van. Maar het is niet altijd even leuk. Je kan daardoor in vervelende confrontaties terecht komen. Confrontaties met anderen, maar vooral confrontaties met jezelf. Geconfronteerd worden met jezelf is niet altijd iets waar je echt op zit te wachten. Ik niet in ieder geval.

Maar zijn foute keuzes altijd zo fout? Je kiest voor iets wat je een bepaalde weg opstuurt, die uiteindelijk helemaal niet zo verkeerd bleek te zijn. Ik ga er niet op weg zweven, maar ik denk dat het fenomeen ‘foute keuzes’ niet echt zo fout hoeft te zijn. Je zal altijd could’ve, would’ve, should’ve denken, iedereen. Hoe dan ook. Plus, wat is er nou leuk aan om heel je leven op safe te spelen? Voorzichtig lopen, voorzichtig doen. Daar word een mens toch ontzettend moe van?

Mijn foute keuzes hebben een heleboel leuke dingen opgeleverd. Heleboel dingen waar ik nu heel erg blij mee ben, ook al pluk ik soms nog steeds de vruchten van mijn foute keuzes. Alleen het maakt die dingen waar ik blij mee ben, niet minder leuk. Ik pluk rustig de vruchtjes van mijn foute keuzes, ik probeer en leer er mee omgaan en leef verder. Ik ga niet zitten mokken bij dingen die ik anders had kunnen doen. Vooralsnog bestaat er geen tijdmachine, dus heeft het totaal geen zin. Ik vertik het.

De relatie door laten gaan met Ex, dat was één van mijn foute keuzes. Het had niet gehoeven, we gingen door totdat we elkaar niet meer konden luchten of zien. Tenminste ik kon hem niet meer luchten of zien. Toen ik een relatie met hem kreeg, zei mijn gutfeeling al dat ik niet oud met hem zou worden. Luisterde ik? Nee. Ben ik oud met hem geworden? Nee. Maar ben ik altijd ongelukkig geweest? Ook niet. Tuurlijk had het anders kunnen zijn, was ik eerder van de zwaartekracht op mijn schouders afgeweest. Logischerwijs was het misschien wel makkelijker geweest als ik er eerder mee was geweest, misschien niet. I’ll never know. Het einde was hel, maar is niet ieder einde, van iedere relatie hel?

Dus, iedereen maakt ze. Cliché hè? Ja ik weet het, maar het is wel zo. Jij maakt ze en ik maak ze (veelvuldig). En om in de clichés te blijven, je leert er wel van. Tenminste, je hoort ervan te leren. Daar wil ik ook nog wel eens falen.

11 antwoorden
  1. Anouk
    Anouk zegt:

    Ik vind niet dat ik foute keuzes heb gemaakt. Ik luister namelijk altijd naar mijn gevoel en vertrouw anderen. Levert niet altijd op wat ik wil, maar ik ben nou eenmaal koppig en een gevoelsmens. Ik kan heel goed weten wat een situatie me kan brengen en dat een bepaalde keuze verstandelijk beter is, maar ik heb daar vrijwel nooit voor gekozen.
    Leren van fouten vind ik ook niet echt een must. Ik bekijk elke situatie gewoon per keer; ik word wel voorzichtiger of terughoudender. Ik vind niet dat ik altijd iets moet leren; soms moet de ander dat juist.

    Beantwoorden
  2. NinaSophie
    NinaSophie zegt:

    Weet je wat leuk is? Als je middenin een foute keuze zit, en je weet dat ie fout is, en je doet het lekker toch. Een lekker fucktheworlllld-gevoel. Maar dat is weer zo lekker puberaal.

    Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *