Vol geluk vertelt ze over haar nieuwe aanwinst. Ze vindt hem harstikke leuk. Ze vertelt in geuren en kleuren dat hij altijd contact met haar opneemt en dat hij altijd lief voor haar is. Hij is zorgzaam en praat graag met haar. Ze voelt zich nooit overbodig en ze kan alles tegen hem zeggen. Het is zelfs zo gek dat ze hem vertrouwt. Ze weet het nog niet zo goed. Het lijkt alsof ze verliefd is, maar ze weigert daar aan toe te geven en het toe te geven. Nog niet. Het is nog niet de tijd daarvoor. Misschien is de tijd daar wel nooit voor, maar dat geeft niet. She’ll go with the flow. Kijken wat de toekomst brengt. Genieten, dat is wat ze doet. Van hem, voor zolang het nog kan. Voor hetzelfde geld is het morgen voorbij. Ze glimt wanneer ze over hem praat. Ze lacht wanneer hij haar een berichtje stuurt op Whatsapp en ze grinnikt als een klein kind als haar telefoon overgaat en zijn naam verschijnt in het scherm. Het is voor iedereen duidelijk dat ze helemaal into him is, maar ze geeft het niet toe. Ze heeft het heel lang voor zichzelf gehouden. Alleen grijnst en glimt ze zoveel dat het niet meer viel te ontkennen.
In geuren en kleuren vertelde ze het aan een vriendin. Een vriendin die wat verder van haar afstond. Waarom ze het nou precies aan haar vertelde wist ze niet, het voelde goed op dat moment. Misschien wilde ze het nog niet aan haar goede vriendinnen vertellen. Niet dat het nodig was om het aan haar goede vriendinnen te vertellen, die wisten het toch wel. Daar hoefde ze het niet eens aan te vertellen. Ze vertelde aan haar vriendin hoe leuk hij was, dat het altijd gezellig en lachen was als hij er was. Dat hij lief was en zorgzaam en dat hij, ondanks dat hij jonger was dan haar, altijd dingen zei waar ze over na moest denken. Ze genoot dat ze eindelijk eens alles kon vertellen aan iemand. Iemand die niet heel dicht bij haar stond, zodat het lekker oppervlakkig kon blijven. Heerlijk. De vriendin luisterde, knikte en zei niets. Toen ze eindelijk haar mond hield, liet haar vriendin de bom vallen. “Het is zeker een neger?” Haar ogen werden groot als schoteltjes, haar kaak viel op de grond en ze gaapte haar vriendin aan met een blik alsof haar vriendin net had geïnsinueerd dat haar ‘liefje’ een neger zou zijn. “Werkt hij wel?” Op het moment dat haar ogen niet groter konden worden, vroeg haar vriendin dat direct achter de neger-vraag. Ze had niet eens de tijd om te antwoorden. Ze raapte haar kaak van de grond en ging er even goed voor zitten. Haar hersenen draaiden op volle toeren. Stoom kwam praktisch uit haar oren. Ze was razend. Ze wilde haar vriendin aan haar haren pakken en zo over het balkon pleuren. Maar dat deed ze niet. Toch wilde ze ook geen antwoord geven op die vraag. Het was toevallig geen blonde Nederlandse man. En ja, hij at uit een keuken die veel lekkerderderder was dan de sperzieboontjes, aardappeltjes en vlees gemarineerd in niets. En ook al was het geen oer-Hollandsche knul, ze vond dat het niet nodig was om te antwoorden. De vraag was ronduit belachelijk.
“Hoezo vraag je dat? Sinds wanneer is dat belangrijk?” De vriendin zuchtte enigszins verveeld. Waar haar vriendin het lef vandaan haalde om zo te reageren snapte ze ook niet, maar ze accepteerde het maar. “Gewoon, omdat ik het beste met je voor heb. Aan zo’n neger heb je gewoon niets.” De vriendin keek haar strak aan. Ze meende het. Godverdomme, ze meende het gewoon. “Want deze man zou niet goed voor me kunnen zijn, omdat hij een ‘neger’ is?” Haar vriendin knikte. “Hoezo?” reageerde ze lichtelijk geïrriteerd. “Gewoon, je weet toch wat dat is met negers. Ze zijn bijna altijd werkeloos en je hebt er niets aan. Ze zijn zo lui als een steen en profiteren van je. Ze laten je alles doen. Ja, natuurlijk, het eerste jaar is het leuk, maar daarna is het afgelopen.” Ze wist niet wat ze hoorde. Haar oren klapperde, haar kaak lag wederom op de grond en haar ogen vielen uit haar kassen. Ze wilde al niet eens meer wat zeggen. Ze zuchtte. “Hoe heb je hem leren kennen? Stond hij in de buurt op de hoek van de straat?” Toen knapte er iets in haar. Als het heel stil was geweest, had haar ‘vriendin’ het kunnen horen breken.
Deze drie vragen zorgden ervoor dat ze nooit meer contact opnam met haar ‘vriendin’. Haar vriendin die zogenaamd het beste voor haar wilde. Doordat haar vriendin haar bestempelde als negerliefhebber en dat ze zonder te relativeren zulke vragen stelde en er vanuit ging dat ze gelijk had, was de druppel. Er is niet zoveel voor nodig om er achter te komen dat haar vriendin een racist was in hart en nieren, maar dat zou ze nooit toegeven. Want haar vriend had immers een andere afkomst dan een Nederlander. Nee, haar vriend was ‘anders’. Motherfucking anders, notabene. Ga toch fietsen met je anders.
Vragen zoals deze heeft ze vaker gekregen. Veel vaker. Haar vriendin was zeker niet de eerste en vooral niet de laatste. Elke keer wist ze deze vragen te negeren. Elke keer wist ze er overheen te lullen. Het is immers niet belangrijk. Al was hij pimpelpaars met gele stippen, zolang hij haar blij maakte, waarom is een dergelijke vraag dan nog van toepassing? Hoe ze gaat antwoorden in de toekomst weet ze niet. Ze zal misschien met haar ogen rollen en vragen waarom het er toe doet. Wat voor toegevoegde waarde de afkomst heeft. Misschien zal ze vragen of er wereldvrede komt als ze de vraag beantwoordt. Misschien zal ze vragen of het er voor kan zorgen dat multicultureel eens iets echts kan worden en niet zomaar een verzinsel. Misschien. Maar misschien ook niet. Misschien is zwijgen wel het beste. Het is het immers niet waard.
Loading ...
Het ergste is nog…. dat dit herkenbaar is….
Ik kan niet anders zeggen dat ik het heel vleiend voor negers vind dat die vriendin, na die superpositieve beschrijving, dacht dat het een neger moest zijn. Zo van: Als ie zó lief en leuk is, dan MOET het wel een zwarte jongen zijn.
Oké, wat ze erna zei was wat minder.
Precies!
Helaas, was het geen vraag n.a.v het leuke positieve verhaal. Het was gewoon een constatering omdat zij zogenaamd niets anders aantrekt dan ´´negers´.
Thamar, we hebben allemaal vooroordelen, eerlijk is eerlijk, hoezeer we het multiculturele ook toejuichen (en ik doe dat, believe me!). Marokkanen hebben de naam om jaloers en bezitterig te zijn. Antillianen en Surinamers worden ontrouw en onbetrouwbaar qua afspraken genoemd. Kaaskoppen vindt men over het algemeen lomp en recht-op-en-neer-seksers.
Maar het is de toon die de muziek bepaalt. Dus een goede vriendin die niet wil dat je gekwetst gaat worden, kan vanuit haar bezorgdheid best wat puntjes naar voren brengen vind ik. Ze kan erop wijzen dat de cultuur van veel zwarte jongens anders is w.b. liefdestrouw bijvoorbeeld. Maar je hebt gelijk: de ‘vriendin’ die jij schetst klinkt als een domme, vooringenomen xenofobe doos. Daar lopen er al teveel van rond.
Vooroordelen zijn niet te ontkennen, maar in hoeverre geven we daar zelf aan toe? Deze ‘vriendin’ heeft het recht bezorgd en weetikveelwat te zijn, natuurlijk. Maar hoe dit werd gedaan is natuurlijk onacceptabel. Het is zo dat het vragen naar de afkomst totaal onnodig is, imho. Maar wie ben ik. Ik hou er ook niet van als mensen vragen naar mijn afkomst, dat bepaalt namelijk al snel de toon van de muziek, voor bepaalde mensen.
Been there…
Ik snap je punt, Thamar, maar effectieve communicatie tussen mensen vraagt nu eenmaal inzicht in achtergronden. Iemand die vroeger misbruikt is zal vaak gedrag vertonen dat je niet snapt – en dus veroordeelt – zolang je niets weet van dat misbruik. Iemand met ‘Indisch bloed’ (zoals ze dat vroeger noemden) kan hartstikke blank en blond zijn – denk aan Geert Wilders – maar een ingeramd minderwaardigheidsgevoel aan die tijd hebben overgehouden. Ik noem maar wat. Dus achtergronden zijn weldegelijk belangrijk. Jammer alleen dat er mensen zijn die met die informatie op een negatieve manier aan de haal gaan, zoals jij ook al aangeeft.
Zou wel het verhaal van die vriendin willen horen.
Iets anders is natuurlijk dat zij vermoedt dat je niet echt gelukkig bent in de liefde… en vindt dat je eens wat anders moet proberen. Iedereen valt nu over de vriendin heen, maar Thamar valt niet op blanke mannen, begrijp ikuit haar stukken. Dat is ook een vorm van racisme. Geeft allemaal niet, hoor, we zijn nl. allemaal racisten (onderscheid tussen zwart en wit zien we, en maken we allemaal = racisme).
Uiteindelijk is dus wat die vriendin doet precies het omgekeerde van wat thamar doet. Zij heeft een positief beeld van negers, en wil geen nederlands vriendje als ik het goed begrepen heb. Tja, zwarten per definitie waarderen is ook racistisch, maar dan iets dat kennelijk mag)
wel Thamar, dit commentaar zal je wellicht niet leuk vinden, maar ik ben tamelijk verbaasd dat niemand hier op wijst. het is zoooo makkelijk een ander te veroordelen…wel val maar over me heen verder, ik vrees dat je niet voor mijn argumentatie openstaat (het is nooit leuk om naar jezelf te kijken), maar wilde het wel even zeggen.
Ja, ik val op donkere mannen, nee ik val niet specifiek en alleen op donkere mannen. Ik wil geen Nederlands vriendje? Ook dat heb je niet juist begrepen, Renzo. En ik heb een positief beeld over negers? Ik heb een positief beeld over bepaalde mannen. Of dat nou een ‘neger’ is of een witte man. Dat maakt geen zier uit. Een klootzak is een klootzak en een lieve vent is een lieve vent. Blank, zwart, geel of groen.
Ik snap dat het stuk niet helemaal juist op je over kan komen hoor, Renzo, dat neem ik je voor de rest ook totaal niet kwalijk. Wat ik wel even wil zeggen is dat ik het hele stuk wel kapot had kunnen nuanceren met voetnoten, sidenotes, aantekeningen en ditjes en datjes om het allemaal lekker duidelijk te maken, maar goed, zo maak ik mijn eigen stuk kapot en dat is zonde van de moeite.
De aanname dat ik niet verder kan kijken dan een kleurtje, zegt heel wat over jouw vermogen om begrijpend te kunnen lezen. Ik sta niet voor je argumentatie open omdat het kant noch wal slaat. En sowieso, hoe kan je zoiets zeggen als; “het is nooit leuk om naar jezelf te kijken”, ik weet niet waar je deze tegeltjeswijsheid vandaan haalt en maar aanneemt dat ik mezelf niet ken, maar doe maar niet meer. Lijkt me beter. Bovendien snap ik niet uit welke lucht je al die racisme-termen vandaan haalt, maar daar ga ik niet eens een paar zinnen aan wagen.
Wel bedankt voor je reactie trouwens. Erg verhelderend.
“Donkere mannen staan bekend om hun voorliefde voor een pondje of twee meer.” uit een stuk van Thamar. En nog meer van dirt soort oordelen waaruit zou moeten blijken dat de zwarte man een betere partner is dan de witte man. Tsja, witte mannen al die eigenschappen die je beschrijft per definitie niet hebben… onzin dus –
Maar weet je Thamar, ik vind het niet erg dat jij blanke mannen op een wat negatieve manier bekijkt. Net als jouw vriendin bep. oordelen over zwarten heeft. Het zegt iets over jullie beiden, dat je niet verder kunt kijken dan een kleurtje en daar een voor- (jij)of afkeur (zij) van hebben. groeten, Renzo
Beste Thamar,
Helaas raakt Renzo’s kritiek wel kant/wal..
Je hebt duidelijk een voorkeur voor zwarte mannen.
Ookal probeer je het na ‘renzo’ te nuanceren, het is overduidelijk op te maken uit jouw originele stukje. En net als in de beschreven relatie ontken je liever wat voor ieder klip en klaar is.
Je bent je blijkbaar goed bewust van racisme in het verleden maar kijkt over het hedendaags racisme heen.
De laatste 10-20 jaar is uit een soort misplaatst schuldcomplex iedere blanke meid door de massamedia gebrainwashed om negers leuk/spannend/sexy te vinden en als je dat maar vaak genoeg herhaalt geloof je heilig dat je voorliefde voor deze ene persoon uit jezelf komt (coca cola effect.)
Je kunt geen film/reclame bekijken of jonge zwarte mannen worden gekoppeld aan blonde blanke vrouwen, die en passant hun saaie kalende oudere blanke vriend daarbij verlaten. Niet erg natuurlijk want dat was toch een vervelend karakter. Alleen hopeloos ouderwetse/foute pa & ma moeten nog overtuigd worden, maar ook zij zullen aan het eind van de film inzien hoe racistisch ze zijn geweest zodat niets het prille geluk van onze moderne heldin die weet wat ze wil in de weg staat. Daarna volgt het reclameblok met andrelon (omdat ik het waard ben) en het monatoetje van john. Ook het meerendeel van de mannelijke etalagepoppen is zwart tegenwoordig; de vrouwelijke zijn echter wit.
Waarom zie je werkelijk nooit het tegenovergestelde rollenpatroon?
Waarom betekent multiculti altijd zwarte man/blanke vrouw?
Wat is er mis met relaties tussen twee blanken of twee gekleurde mensen?
Donkere vrouwen leiden al helemaal een anoniem bestaan op TV.
Bij >80% van de interraciale huwelijken is een gekleurde man betrokken, 80,<20%onbalans
Bij >80% van de interraciale huwelijken is een gekleurde man betrokken, <20% een gekleurde vrouw. Bij samenwonenden is die onbalans nog hoger en het nivelleert niet maar stijgt per decade.
Het zou kunnen dat bij deze individuele partnerkeuze van je racisme geen rol heeft gespeeld, maar over de hele groep gemeten moet je constateren dat het wel zo is. En de hele groep zal individueel ontkennen. Ik denk dat je goed in de spiegel moet nagaan of dit multiculti-racisme je niet onbewust toch beinvloed heeft.
Waarom altijd nederlandse/blanke mannen koppelen aan spruitjes etc…
Talloze interessante Nederlandse mannen (zo ook negers)
Het gros van de ‘negers’ is net zo kalend en saai als hun blanke equivalent, mist zelfvertrouwen heeft een buik en kan niet dansen.
Geslachtsorganen zijn in al het wetenschappelijk onderzoek bewezen even groot tussen rassen (Masters&Johnson.)
Toch gelooft vrijwel iedereen deze ‘positieve vooroordelen’
Vooroordeel wordt waarheid en kritiek hierop is ongewenst (taboe).
Positieve vooroordelen hebben is echter ook racisme.
Het belangrijkste:
Zodra je gaat kijken of er een verschil is, ga je er al van uit DAT er een verschil is en ben je geneigd jezelf te gaan bevestigen.
Door jouw positieve beeld bij zwarte mannen, dat deels gestoeld is op vooroordelen (als ik je stuk lees) zul je je veel opener opstellen naar negers en blanke vriendjes afhouden. Als een blanke jongen exact gelijk reageert zul je dat niet bij ‘zijn type’ vinden horen en het gedrag als ‘out of character’ afkeuren. Het lijkt dan dat het ene type spannender is dan het andere, maar dat heb je in wezen zelf veroorzaakt. Ookal ben je heilig overtuigd dat iets je persoonlijke voorkeur is, in werkelijkheid wordt deze voor 95% bepaald door wat je de hele dag om je heen ziet. Zo werkt racisme.
Tot slot: je bent een jonge blanke vrouw, de meest bevoordeelde groep van onze huidige samenleving. Maak er geen misbruik van.
Vraag jezelf af waarom deze jongen jou zo leuk vindt.
Hoe rottig het ook mag klinken, dat is waarschijnlijk omdat je een blanke meid bent.
Als je NEE roept denk dan even terug aan de >80,<20%onbalans
Dat is toch wel erg leuk. Een aardige reactie, waar zeker wat in zit, afsluiten met een assumptie. Waarbij je er nog naast zit ook. Zet meteen al het vorige in een nieuw perspectief
Beste Anouk,
Ik sloot inderdaad af met een aaname, maar het tegendeel is ook een aanname.
Het feit dat iemand ontzettend verliefd is zegt ons niets over de achterliggende motieven.
Dat kunnen ook racistische motieven zijn. Het gevoel wordt er niet minder om en betrokkenen zullen te allen tijde ontkennen. In onze naiviteit nemen we per definitie aan dat een interraciale relatie geboren is uit anti-racistische standpunten, maar het even zo goed een uiting van racisme zijn.
Statisch is duidelijk dat dit fenomeen zich op grote schaal voordoet. Als rassen zich vermengen zuiver op basis van liefde/individuele eigenschappen verwacht je dat dit gelijkelijk voor vrouwen & mannen geldt. Als bijna 90% van de zwarte bevolking in een interraciale relatie een man is, dan is de a priori kans dat dit NIET puur op basis van liefde, maar waarschijnlijk op de combi geslacht/huidskleur & de daaraan verbonden vooroordelen ongeveer 8 keer groter dan dat dit WEL zo is. Omdat Thamar’s nieuwe vlam deel uitmaakt van deze groep is die aanname van me niet geheel ongegrond, al zegt statistiek niets over een individueel geval en misschien doe ik hem daarmee tekort.
Dank Robert, helder verhaal waar ik het zeker mee eens ben. Ik doelde alleen op het feit dat je Thamar wit noemt. Dat is ze niet
Sterk tegenargument Anouk
Het is geen tegenargument; ik ben het ook totaal niet met je oneens. Het is wel een kanttekening, gezien je stellige uitspraken doet, gebaseerd op de kleur van in dit geval Thamar, waarbij je ernaast zit. Niet geheel onbelangrijk detail…